Six Rivers bæta í rannsóknarvinnuna

Gísli Ásgeirsson með fallegan lax.

Það hefur vart farið fram hjá nokkrum veiðiáhugamanni hér á landi, að Six Rivers, félag í eigu Sir Jims Ratcliffs, hefur haldið úti margþættum rannsóknum og endurbótum á vatnasvæðum á Norðausturlandi, frá Hafralónsár til Hofsár og Sunnudalsár. Gísli Ásgeirsson er í forsvari fyrir Six Rivers á Íslandi og hann sagði okkur frá árangri og nýjungum sem efnt verður til á komandi vertíð.

Gísli tínir fyrst til nýstárlega aðferð til talningar á niðurgönguseiðum og segir að vitneskja til nokkurra ára um að gönguseiðum hafi farið fækkandi, hafi orðið kveikjan að þeirri tilraun sem efnt verður til í Selá, Hofsá og Miðfjarðará við Bakkaflóa. „Við munum nota svokölluð PIT tag, sem stendur fyrir personal Id tag. Þetta eru örsmá merki sem sett eru í seiði og hafa segulsvið sem gerir okkur kleift að þekkja hvert seiði, þetta er Siggi, þarna er Jón o.s.frv. Með þessu viljum við finna út hvað er í raun að komast til sjávar og til þess munum við setja niður baujur í árósana sem nema seiðin.“

Stórfengleg mynd frá Selá, frá þeim tíma er Six Rivers hét enn Strengur.

Hvers vegna teljið þið að gönguseiðum hafi farið fækkandi?

„Það er nú það sem við erum að vonast til að geta fundið út. En tilgátan er að fugl og minkur taki mikið af seiðum. Þau eru mjög berskjölduð á vissum tímum, t.d. þegar þau smoltast og verða um leið silfruð. En fyrir utan minkinn, þá erum við með skarfa, lóma, toppendur, máva, kríur og allt tekur þetta sinn toll. En hversu hár sá tollur er vitum við ekki. Samhliða þessu verðum við með fælur sem „garga“ reglubundið og eiga að stugga fugli frá. En spurningunni verður kannski svarað, við ætlum að gera þetta í nokkur ár og bera saman árangurinn. En ef niðurstaðan staðfestir tilgátuna þá þýðir það ekki að við séum að fara út og skjóta á allt sem étur seiði. Það verða aðrar lausnir. Hins vegar er minkurinn réttdræpur. Við erum með samtals 240 gildrur við árnar okkar sem Stefán Hrafnsson hefur umsjón með, síðan förum við um öll svæðin með hunda tvisvar á sumri. Með þessu höfum við drepið 20-40 minka samanlagt. Það er ekki lítið sem slíkur hópur étur af fiski og fugli. Og, ef að niðurstaðan staðfestir tilgátuna, þá sýnist mér að það gæti þurft að hugsa alveg upp á nýtt hvernig sérfræðingar okkar mæla og meta gönguseiðagöngur,“ segir Gísli.

Og það er fleira. Gísli heldur áfram: „Þá munum við setja niður þrjá nýja teljara, af nýrri gerð, nýjar týpur þar sem myndavélarnar í þeim munu með aðstoð gervigreindar læra að þekkja þá fiska sem í gegnum fara. Þessir teljarar verða neðarlega í Hofsá, Kverká og Hafralónsá. Léttar girðingar munu beina fiskum að myndavélunum. Þá fáum við betri mynd á göngurnar, hvort heldur það er lax, urriði, bleikja, hnúðlax eða eldislax.“

Nú hefur heilmikið verið í gangi á rannsóknar- og vísindasviðinu hjá ykkur síðustu árin. Er hægt að spyrja núna um árangur?

„Þetta er athyglisverð spurning. Árangur, það getur verið erfitt að meta, en bara það að við höfum gert allt sem við höfum gert síðustu árin hefur gefið okkur meiri og dýpri þekkingu á vatnasvæðunum. Eitt sem liggur fyrir er, að seiðaþéttleiki hefur aukist í öllum ánum okkar. En hver veit, kannski erum við bara á sama stað, maður sér að um allt land erum við 50% undir því sem var fyrir 1990.