Laxavertíðin hefur farið nokkuð fjörlega af stað, stórir fiskar að veiðast í Urriðafossi og fyrsta vaktin í Norðurá með 15 laxa sem er alveg hreint afbragð. Stangaveiðimenn eru að upplagi bjartsýnisverur og vona nú það besta, en eigi að síður hafa fiskifræðingarnir frekar reiknað með slökum stórlaxagöngum. Horfa frekar í smálaxinn sem gæti komið sterkur inn.
En alveg er þetta dæmigert. Fyrsta vakt eða tvær skora vel. Það er skýring á því og hana hefur mátt sjá í færslum veiðileyfasala sem birt hafa myndir af löxum í teljarakistum síðustu daga, all nokkru áður en að viðkomandi ár eiga að opna. Nefna má t.d. Elliðaárnar, Langá, Ytri Rangá og Blöndu.
Þegar þetta er sett í samhengi liggur fyrir að lítið er að marka fyrstu vaktir. Framhaldið er það eina sem skiptir máli. Það er vegna þess að þegar t.d. Norðurá er opnuð, þá kasta menn í fyrsta skipti á laxa sem hafa verið að tínast inn viku-tíu daga þar á undan og sem kunnugt er, eru það oftast tiltölulega fáir veiðistaðir sem halda þessum fyrstu löxum. Um leið og búið að setja í kúfinn, þá dalar allt saman. Samanber að fyrsta vakt í Norðurá gaf 15 laxa. Seinni vakt fyrsta dagsins aðeins þrjá. Gömul saga og ný þó að tölur séu breytilegar frá ári til árs. Og talandi um Norðurá, fyrir all nokkrum árum, á meðan að Einar Sifússon var umboðssali veiðileyfa gerðist það eitt vorið að nokkrir laxar veiddust í opnun og síðan ekki kvikyndi í hálfan mánuð eða eitthvað svoleiðis, misminni okkur ekki.
Þess vegna má búast við því að opnanir þeirra áa sem nefndar hafa verið, verði fjörlegar. En það sem á eftir kemur er það sem skiptir öllu máli. En það má kannski taka Elliðaárnar út úr jöfnunni, því svo virðist vera að enginn laxveiðiá á Íslandi hafi sterkari eða heilbrigðari stofn. Nema kannski einhverjar ár á Norðausturlandi.
