Vertíðin hófst í dag. Svikavorið yfirgaf okkur, a.m.k. fram yfir helgi. En svo virðist sem að það hlýni aftur…og fyrsti dagurinn var í dag. Þetta eru margar verstöðvar og víða að bárust fregnir um afla. Kíkjum hér á eitthvað af því.
Það er óhætt að segja að opnunin 2025 hafi verið ólík því sem „elstu menn“ muna, en alla vega á sunnanverðu landinu hefur vart verið hægt að tala um vetur eftir áramótin, rétt eins og það var ekki hægt að tala um sumar í fyrra. Snjólaust er fyrir all löngu á láglendi og láglendisvötnin meira og minna tilbúin eins og sjá má á myndinni frá Elliðavatni sem sjá má á FB síðu Geirs Thorsteinssonar, sem er einn mesti vatnaveiðigúrú landsins. Og straumvötnin eru nánast íslaus. Stundum hefur þþurft að fresta opnunum 1.apríl vegna ísalaga á ánum og menn iðulega og jafn vel oftast standandi úti í vetrarhörkum og teljandi fingur sína etfir hverja törn við miðstöðina í bílnum. En ekki núna. Talandi um stöðuna núna, já talandi um Elliðavatnið. Þar opnar ekki fyrr en sumardeginn fyrsta 24.apríl. Það er löng bið fyrir þá sem stunda vatnið og horfa upp á það núna. En það er nægur tími fyrir eins og eitt hret eða fleiri. Þau náðu alveg inn í júní í fyrra.
Svæðin eru því tilbúin sem aldrei fyrr í upphafi apríl. Búast má við spennandi tölum og veiðisögum. Við heyrðum til að mynda frá Tungufljóti. Þar voru þrjátíu dregnir á land og sleppt fyrir hádegi þrátt fyrir þess háttar veður að hentar sjóbirtingsveiðum alls ekki. Sól. Logn og Glæra. Alls staðar urðu menn varir við fisk og sums staðar mikið, eins og við brúna yfir fljótið, a.m.k. hundrað stykki þar. Menn fóru ekki í efstu staði í morgun. Væntanlega verða fregnir frá seinni vaktinni góðar, því í bestu vorkomum er það þekkt að birtingurinn flýtir sér ekki niður úr vatnakerfunum.
Ein skemmtilegasta vorveiðiáin hin seinni ár er Leirá í annað hvort Melasveit eða Leirársveit (við höllumst að því síðarnefnda). Þar hafa hjónin Harpa og Stefán rifið upp fyrrum sterkan sjóbirtingsstofn, sem var komin í vandræði, en er nú magnaður. Veiðin var þó róleg fyrir hádegi, 7 á land en fleiri bættust við á seinni vaktinni.
Og hvað meira? Verður vonandi meira á næstu dögum. Við heyrðum af ýmsu þó að vanti kannski upp á veiðitölur. T.d. heyrðum við í gegn um milliliði að SVFR árnar Leirvogsá og Korpa hafi lumað á flottum fiskum. Í Leirvogsá var það gamla brúin sem var líklegust. Eins og oft áður í vorveiðinni.
Já, og í Eyjafjarðará opnuðu nokkrir þaulkunnugir harðjaxlar. Lönduðu „nokkrum vænum fiskum“.
Upp úr stendur að við höfum ekki heyrt af neinum risafiskum. Kannski of fljótt að slá neinu föstu, en Magnús Jóhannsson fiskifræðingur sjóbirtingskonungadæmisins, sagði við okkur nú í lok vetrar að miðað við tölur sem hann hefði skoðað eftir síðustu vertíð, virtist svo sem elstu og stærstu fiskarnir væru að tína tölunni. Sem sagt að kynslóðaskipti væri í gangi og þó að mjög stórir birtingar væru enn algengir í aflanum, þá væru þeir allra stærstu fækkandi..
En nú fer veðrið bara batnandi og brátt „smoltast“ niðurgöngubirtingurinn á ný. Dökki liturinn hverfur og sá silfraði tekur atfur við. Spurning í svo góðri tím, hversu lengi fram á vorið mun birtingurinn bjóða upp á fína vertíð?
