Skemmtileg saga barst ofan úr Veiðivötnum, frá því greint á FB síðu Veiðivatna og í umræðu í kjölfarið kom fram að ekki var um einsdæmi að ræða.
Sem sagt, Lárus Hjartarson setti inn færslu á umrædda FB síðu undir fyrirsögninni „smá græðgi“. Og síðan kom sagan í stuttu máli, raunar stutt og laggóð, Lárus og félagi hans höfðu landað saman urriðanum. Hann var 2,4 pund og hafði tekið hjá þeim báðum og var algeru ofurliði borinn. Lárus gat þess að þeir félagar hefði tekið hvor sitt flakið við aðgerðarborðið í Veiðivötnum. Í umræðum í framhaldinu greindi Helga Jónsdóttir frá því aðð slíkt hefði einnig komið fyrir „hjá okkur“ í Litlasjó. Þar tók sami fiskurinn maðk á einni stöng og makríl á annarri, ormurinn var í kokinu, makríllinn oní maga.
Tvær svona sögur frá sama svæði á sama sumri gefa til kynna að þetta sé kannski ekki eins sjaldgæft og sumir kynnu að halda, en það vitum við ekki. Hins vegar höfum við á VoV heyrt margar skrýtnar sögur í gegnum árin og væri gaman að rifja eitthvað af þeim upp. Ein sem kemur stra upp í kollinn er frá Laá í Aðaldal. Hún er það gömul að nöfn fylgja henni ekki, en hún kom fram í viðtali í bókinni Varstu að fá’ann sem kom út árið 1983, en sagan er samt talsvert eldri. Þar segir frá því að veiðimaður fann lax vera að eiga við maðkinn. Hann gaf honum tíma, en þegar hann strekkti á öllu voru viðbrögðin bæði skrýtin og ógurleg. Eftir mikinn darraðardans sá veiðimaður að hann var með tvo laxa á línunni. Græjurnar voru sterkar og héldu, en varlega varð að fara og forvitni viðstaddra óx eftir því sem nær dró að endalokum. Loks voru tveir laxar dregnir á land. Annar stór og hafði augsýnilega glímt við maðkinn fyrst, en misst hann út um annað tálklokið og þar var fyrir smálax sem lét ekki bjóða sér maðkinn tvisvar. Þessi saga er vissulega ótrúleg, en veiðimenn vita manna best að það er varla hægt að skálda upp svo fáránlega veiðisögu að sannleikurinn geti ekki tekið henni fram.
