Þegar laxveiðin, svona á heildina litið, er jafn döpur og raun ber vitni (nema á örfáum stöðum) þá rifjast upp að sem betur sé fleira fiskur en lax. Silungsveiði hefur almennt verið fín í sumar og nú er sjóbirtingstíminn að renna í hlað.
Talað er um að fyrstu birtingarnir fari að ganga í ár í Vestur Skaft seinni part júlí. Það bæri í göngurnar eftir því sem líður á ágúst en ná svo hámarki í september. Á Vesturlandi er normið mjög svipað nema að það kemur gjarnan meiri fiskur framan af þessu tímabili sem um ræðir. Nú höfum við verið að fá fyrstu fréttir af sjóbirtingi í hús. SVFK greindi frá því á FB síðu sinni að hópur sem nýlega lauk veiðum í Flóðinu í Grenlæk hefði sett í all marga fiska, landað sumum en misst aðra. Mest var lífið í „Skurðinum“. Þetta voru engir tittir, þvert á móti, og flestir nýgengnir með lús. Sá stærsti var þó aðeins farinn að taka lit, 87 cm drjóli.
Þá höfum við verið að heyra utan að okkur fregnir af góðum skotum í Vatnamótunum og við Syðri Hólma í Tungufljóti. Bergvatnsárnar á þessum slóðum er vatnslitlar eftir þurrka og hlýindi, en birtingurinn hefur jökulárnar til að skýla sér í þangað til að það rignir og vex í vötnum. Fiskar hafa einnig verið að veiðast í Eldvatni í Meðallandi, allt að ríflega 90 cm. Áin er stöðug lindá, en bjartviðrið truflar samt birtinginn sem leitar þá í felur. Kvölds og morgna eru samt tækifæri og það hefur góður slatti af fiski gengið í ána að undanförnu.
