Vikutölur í laxveiðinni: Groundhog Day

Anna María með glæsilega hrygnu úr Kjarrá. Mynd er stolið af FB síðu hennar.

Síðasta vika er opinberuð á nýjustu vikutölum angling.is. Eins og vænta máti, í ljósi þess að skilyrðin eru hin sömu, þá er þetta bara meira af því sama. Alls staðar afar dapurt, en á stöku stað bara gott.

„Rigningin“ í síðustu viku var bara einnar nætur andvarp sem skilaði engu. Nú er spá sem hljóðar upp á „meiri rigningu en við höfum séð í nokkrar vikur“, eins og lesa mátti á vef landsþekkts veðurfræðings. Rigning á laugardag og eitthvað fram á sunnudag….svo bara búið. Þessi demba skilar kannski 1-2 góðum dögum. En svo er það regndansinn og nú væri fínt ef að við værum í betri tengslum við náttúruöflin en forðum. Eins og indjánarnir, regndans var þeirra meðal, en til forna hjá okkur voru önnur ráð sem eru nútímamanninum gleymd. En hver veit hvort þau virka lengur á tímum lofstlagsbreytinga. Náttúran er okkur bráðum tínd.

Flottur hængur úr Svlbarðsá, mynd fengin af FB síðu Hreggnasa.

Sem sagt. Rigning sem spáð var í síðustu viku var bara „andvarp“ eins og við lýstum, rigning sem á að falla um helgina, jah sjáum til. Enginn ætti að halda í sér andanum. En vikutölurnar….já gleymum þeim ekki, eða jú, það væri bara fínt að gleyma þeim…flestum en ekki öllum. Það er nefnilega svo að í þessu hörmungarsumri eru nokkur svæði bara að standa sig, og eitt og eitt þeirra, vel það.

Flestar vikutölurnar eru allt frá því að vera vera slakar til ömurlegar. En svo eru aðrar, t.d. Selá og Hofsá, Laxá í Aðaldal og Haffjarðará, en ekki meira um það að svo stöddu. Hér koma efstu árnar skv angling.is, fyrsta talan er heildarveiðin til þessa, önnur talan er vikuveiðin og þar má sjá hvað þróunin er víða slæm og annars staðar í sæmilegu lagi. Lokatalan, og við höfum hana í sviga, er heilarveiði síðasta sumars. Höfum það með til að minna á að þá var um slakt meðalsumar að ræða. Vissulega gætu hressilegar haustrigningar breytt stöðunni, en þess eru dæmi að þær komi ekki fyrr en seint í september, þannig að best að halda ekki í sér andanum. Hér eru tölunar:

Ytri Rangá              2159  – 378  (5086)

Eystri Rangá           1584  – 158   (3807)

Þverá/kjarrá            983   –  93    (1448)

Selá                        951   – 137   (1164)

Miðfjarðará              898   –  107  (1522)

Hofsá                       847  –  120  (1211)

Haffjarðará               789  –  66   (870)

Norðurá                    773  –  21   (1352)

Laxá á Ásum             515   – 39   (820)

Laxá í Aðaldal            504  –  54   (402)

Langá                        477  – 17    (1077)

Elliðaár                       470  – 26    (798)

Jökla                           437  –  2     (803)

Allir vita að risaþurrkarnir eru að snúa öllu á hvolf. Víða í ám á þurrkasvæðinu, á Suðvestur- og Vesturlandi, tala menn um að mikið sé af laxi, en hann taki ekki sökum vondra skilyrða. Til dæmis í Laxá í Kjós telja kunnugir að frá efri hluta frísvæðisins og niður fyrir Laxfoss séu á milli 2-3000 laxar og í Laxárvogi sveimi um haugur af laxi sem bíður færis.

Þetta er sumar sem veiðimenn munu sjá „þaralegna laxa“ með lús. Það er þekkt fyrirbæri, þegar þurrkar standa lengi og lax liggur í söltu eða hálfsöltu vatni lengi fram eftir sumri. Talað er um sumrin 2016 og 2019 sem svipuð þessu sumri, sem þó er líklegra verra. Dauðir laxar af súrefnisleysi í Kjós. VoV hefur frétt af því sama í ám víða, eins og í Korpu, Gljúfurá, Norðurá. Áður töldu margir að þetta væru laxar sem hefði verið sleppt eftir viðureign í heitt og súrefnissnautt vatn. En í Kjós t.d. er það ekki svo núna. Litlir pyttir sem renna varla eru fullir af laxi. Það er þeim mörgum um megn. Ástandið ofan vatnsborðs er æðislegt fyrir mannskepnuna, sól og blíða alla daga, en neðan vatnsborðs eru náttúruhamfarir.

En við fórum aðeins fram úr okkur þarna. Þaralegnu laxarnir. Ritstjóri VoV hefur veitt slíka laxa nokkrum sinnum í gegnum árin, t.d. í Álftá og Korpu, að hausti eftir endalausa þurrka…og svo kom rigning. Grútlegnir en grálúsugir. Mjög spes og svoleiðis laxar verða eflaust dregnir þetta sumarið.