Eftir köflóttan júnímánuð, þar sem árnar okkar voru ýmis lakari, betri eða svipaðar og á sama tíma í fyrra, virðist nú tappinn hafa verið tekinn úr og fregnir berast af hörkugöngum.
T.d. má nefna Laxá í Kjós, þar sem umsjónarmenn tala um „mjög sterkar göngur“ síðustu daga. Veiðin hafi hins vegar markast af kulda og þrálátum norðvestan- og vestanáttum. Í dag og í gær hefur þó hlýnað og er það til mikilla bóta.
Þá er svipaða sögu að segja frá Langá á Mýrum þar sem sjónarspili í Skuggafossi er lýst sem „skuggalegar göngur,“ orðaleikurinn augljós. En svfr.is birtir myndband í dag sem sýnir laxa á stöðugri vegferð að sigra fossinn og fara í flauminn frekar en að fara auðveldu leiðina upp laxastigann. Það hefur löngum verið vitað að góður slatti hefur ekki áhuga á laxastiganum, fer frekar í fossinn sjálfan og vaknar þá sú spurning hvort að stiginn sé í hundrað prósent standi. Það væri ekki einstakt ef svo væri ekki, því það er vel þekkt að stigasmíð hefur ekki endilega skilað tilætluðum árangri.
Fregnir af vaxandi göngum hafa borist víðar að, má t.d. nefna Norðurá, Þverá, Straumfjarðará, Hítará og fleiri. Næstu vikur gætu verið líflegar ansi víða ef fram heldur sem horfir.
