Við vorum að blaða í bókum og blöðum í vikunni, m.a. í veglegri bók um Víðidalsá og Fitjá með stuttum köflum um Gljúfurá og Hópið að auki, enda má færa rök fyrir því að þetta sé in falleg heild. Við rákumst á tvær magnaðar veiðisögur. Fleiri reyndar, en við ætlum einungis að láta þessar tvær fljóta með, bókin er full af þeim fleirum.
Sú fyrri er frásögn Rúnars Marvinssonar meistarakokks sem veiddi mest af silungunum sem hann hann bauð upp á í veitingastað sínum „Við Tjörnina“ í Hópinu. Hann lýsir því hversu góð veiðin gat verið, einkum framan af sumri og að oft hafi Englibert Jensen verið veiðifélagi hans. Svo mjög gekk stundum á, að eitt sinn landaði hann tuttugu bleikjum í tíu köstum. Var að sjálfsögðu með „dropper“, sem sagt tvær flugur. Magnað.
Síðan, aftar í bókinni er Lúther Einarsson sem var lengi leiðsögumaður veiðimanna í Víðidalsá , að segja frá atviki sem hann lenti í með finnskum viðskiptavini. Finninn lét Lúther gjarnan kasta fyrir sig og tók svo við stönginni þegar fiskur tók. En svo gerðist það í hyl nokkrum, að mjög stór fiskur tók og stökk um leið. Ákvað Finninn þá að hann væri ekki til í þetta, laxinn rauk af stað og sá finnski nennti ekki harðahlaupum. Lét því Lúther um þetta. Þetta reyndist vera 800 metra langur sprettur sem endaði í öðrum veiðistað, en nöfn þeirra man VoV ekki. Þar var laxinum loks landað. Sá finnski kom töltandi á eftir og var harla glaður með stórlaxinn, en þar sem þeir voru nú staddir við allt annan veiðistað þá var ákveðið að kasta. Og jú, hann var á um leið, annað tröll. Eftir harða glímu var laxinum landað og voru þeir félagarnir 21 og 23 pund. Þetta verður að teljast með al mögnuðustu veiðisögum sem til eru…
