Flugutýpur koma og fara. Þær reyndar fara kannski ekkert, en nýjar koma til sögunnar og þá dregur úr noktun á öðrum. Hér segjum við algerri ofurflugu sem að sést varla í veiðibókum lengur, Muddler Minnow.
Minnesotabúinn Don Gapen er talinn hafa hnýtt fyrsta Muddlerinn árið 1937. Hugmyndin var að líkja eftir litlum og fremur ljótum fiski sem heitir Slimy Sculpin. Hann er smár og silungafæða. Don þessi var sonur Jessy og Sue sem ráku veiðihús að nafni Gateway Lodge Resort við Hungry Jack Lake á þriðja áratug síðustu aldar. Seinna opnuðu þau annað veiðihótel við Nipigon ána í Ontario í Kanada og sá Don um reksturinn þar. Þar hannaði hann fyrsta Muddlerinn og var þá með „Brook trout“ í huga, en það er silungur sem er náskyldur bleikjunni. Muddlerinn var lengi vel notaður staðbundið, en seinna átti þekktur fluguhnýtari, Dan Baily, eftir að taka hann fyrir og auka hróður hans að því marki að Muddlerinn veiðir nánast allar fiskitegundir um heim allann, enda eru litir og útgáfur hans ótelmargar.
Það kom nefnilega á daginn að fluguna er bæði hægt að veiða sem votflugu og þurrflugu. Þá er hún sérlega vel til þess fallin að hnýta á hana „hits“ þó að þess þurfi kannski ekki, svo fallegur er flotmáttur óþyngdra Muddlera. Hún getur líka, í sínum mörgu myndum, líkt eftir furðu miklu af því sem fiskar eru að næra sig á undir yfirborðinu.
Þrátt fyrir allar þessar stærðir og gerðir af Muddlerum, auk ótal litasamsetninga, þá er eitt sem tengir alla alvöru Muddlera og það er hinn bústni haus. Hausinn er þétt ofinn úr dádýrshárum sem eru hol að innan og gefa flugunni flotmáttinn. Skeggið er oftast dálítill skúfur af íkornahárum og vængurinn og stélið oftast kalkúnsfjöður. Búkurinn er oft vafinn með gullnu eða silfruðu Mylar eða Tinseli og oft er Maraboui bætt í vænginn til að gefa meiri litadýrð og flugunni meira líf í vatninu. Útgáfurnar eru óteljandi.
Upprunalega var hinn bústni haus þynnri og tættari heldur en hausar á flestum Muddlerum í dag. Þéttvafði hausinn er uppfinning fyrrnefnds Dan Baily í kring um 1950, enda var þá hugsunin að líkja eftir stórum engisprettum á veiðilendum Bailies á vesturströnd Bandaríkjanna.
Hausinn, sem nánast má alveg eins kalla kraga, gefur flugunni mikinn flotmátt og hún er mögnuð þegar hún er nýtt með þeim hætti. Hér á landi hafa menn gert allt sjóðandi vitlaust í laxahyljum með því að rykkja Muddler á straumfluguöngli yfir laxabælin. Koma laxarnir þá oft með miklum fyrirgangi á eftir flugunni. Oft er það ekkert meira en bara brjálaður áhugi, en stundum koma líka tökur og þegar svo ber undir þá eru það minnistæðar tökur. Þetta mætti líkja við atganginn sem oft fylgir Sunray Shadow, þar sem dæmi eru um að laxar landi sér sjálfir þegar þeir tapa sér í eltingarleiknum við fluguna.
Sú var tíðin, fyrir almenna notkun á hitstúpum, að ritstjóri notaði aldrei aðrar flugur í hits en Muddlera, helst nr 6 og 8, svartar eða hvítar með silfruðum legg. Minnistætt kortér í veiðistaðnum Pottinum í Álftá á Mýrum stendur uppúr. Potturinn var í nokkur ár magnaður veiðistaður, pínulítill hylur þar sem speglaði ofan við tröllstóran hnaus í botni neðst á stuttri breiðu. Á meðan staðurinn var og hét lágu alltaf 20-30 laxar í það minnsta ofan við hnausinn og þarna mátti gera góða veiði. Eitt sinn kom ritstjóri þar að og reyndi eitt og annað. Þeir voru þarna, en sýndu sig ekki og bærðu ekki á sér. Þá fór loks undir hvítur Muddler nr 8 með hits bak við kragann. Flotmátturinn geggjaður og rákin á eftir henni örugglega mun groddalegri heldur en púrítanar í hitsfræðum myndu kjósa. En það stóð ekki á viðbrögðunum. Í fyrsta kasti hreinsaði 5 punda nýrenningur sig uppúr og kokgleypti fluguna á niðurleiðinni. Honum var landað og í næsta kasti var endursýning, annar 5 punda nýrenningur snaraði sér á fluguna með þeim hætti að það var eins og verið væri að sýna fyrra atriðið aftur í sjónvarpi. Svo ekki meir, en þetta var meira en nóg!
Fluguna má þyngja með hefðbundum aðferðum og hún veiðir ákaflefa vel djúpt niðri. Það má líka notast við Intermediate línu eða sökktauma af ýmsum styrkleikum. Allt eftir aðstæðum. Önnur saga sem ritstjóri getur sagt er frá Pokavaði í Vesturá fyrir all nokkrum árum. Pokavað er sérlega vel lagaður fluguveiðistaður og fiskur sýnir sig gjarnan langt niður á breiðu, oft risar, þó að tökustaðirnir séu aðallega uppi í streng. Eftir að hafa reynt nokkrar flugur vorum við tvö, sem þarna vorum, ásátt um að reyna eina flugu í viðbót og hætta svo, enda komið að vaktaskiptum. Fyrirvalinu varð svartur Muddler númer 6. Það er nógu langt síðan að þetta gerðist til að þarna var notast við „wet tip“ línu, flotlínu þar sem fremstu 1-2 metrarnir sukku. Út fór svarti Muddlerinn og á kortéri var tveimur löxum landað, 7 og 11 punda hængum!
Í þessum tveimur litlu veiðisögum liggur svolítið staðan, þetta eru sögur af Muddlernotkun(tvær af mörgum) sem ritstjóri upplifði á níundu og tíundu áratugunum. Síðan hef ég varla sett þessar flugur undir og lausleg og óvísindaleg könnum bendir til að þeir sem við höfum rætt við segja svipaða sögu…..flugan var mikið notuð um tíma og gafst afburðavel. En síðan komu Frances og aðrar og magnaðar flugur á borð við Muddler Minnow viku. Aðrar flugur viku líka, t.d. sér maður Black Sheep mjög sjaldan nú orðið í veiðibókum.
Þetta er synd, Muddlerinn er ekki aðeins mögnuð ofurfluga, heldur stingur hún mjög í stúf vegna útlits síns, ekki ósvipað og Frances stingur í stúf vegna síns útlits. En Muddlerinn hefur það fram yfir t.d. Frances, að hún veiðir sjóbleikju, staðbundinn urriða og sjóbirting miklu betur en Frances gerir nokkru sinni og er því á sinn hátt öflugri og meiri alhliða fluga, því fyrir utan laxfiska á Íslandi, þá veiðir þessi fluga m.a. allar tegundir silunga, laxategundir í báðum stóru höfunum, Atlantshafi og Kyrrahafi, bassa, tarpon, taimen og eiginlega hvað sem er í heimi sportveiðinnar. Tilefni þessa texta er að ritstjóri fann nokkra Muddlera í niðurgröfnum fluguboxum. Sumir þeirra, (ekki þeir á myndunum!) eru svo tættir og trosnaðir að óðar spruttu fram veiðisögur þeim tengdum. Þessar flugur fara undir aftur í sumar, á því leikur enginn vafi.
