Þetta var eins og svart og hvítt
Allt í keng í Vatnsá í vitlausu veðri. Líklega hefur vatnið ekki verið orðið nógu kalt þarna til að laxinn hætti að taka. Mynd Þröstur Elliðason.
Það er alkunna að laxfiskar taka agn veiðimanna verr í köldu en heitu. Þó eru auðvitað takmörk hversu heitt má vera heitt. Í kuldanum virkar best að sökkva agninu þannig að það berist fast að fiskinum og hann þurfi sem minnst að hafa fyrir því að grípa það. Kvikmyndatökumenn sem voru að störfum við Vatnsá í Heiðardal í haust sáu skrítna hegðun laxins og birtingsins.
Það var mikið af bæði laxi og sjóbirtingi í Vatnsá í haust og margir veiddu óhemju vel. Var þéttsetinn bekkurinn í mörgum hyljum árinnar. Sænskir kvimyndatökumenn sem voru staddir hér á landi við gerð kvikmyndar um urriðann komu sér í góð mál í Vatnsá þar sem skilyrði til myndatöku voru feiknagóð og mikið af fiski í góðu návígi.
Kvikmyndin sem um ræðir er í og með stangaveiðimynd þannig að þeir félagar voru einnig með fluguveiðisérfræðinga í hópnum og voru ekki hvað síst á höttunum eftir góðum tökum er laxar og birtingar óðu í flugur þeirra. Fyrri daginn sem þeir félagar voru við ána gekk allt vel. Þá var áin mátuleg, minnkandi eftir dembur og orðin tær. Kafari fór með vélina ofaní og kom nánast titrandi uppúr, þvílíkt var sjónarspilið. Við skoðun sást hversu mikið líf var í hylnum, fjöldi laxa og birtinga á ferð og flugi og góðri hreyfingu.
Næsta dag hvað við annan tón. Þá var komin eindregin norðanátt og hafði kólnað mjög um nóttina. Fór niður undir frostmark. Fluguspesíalistarnir köstuðu, en lítið gerðist. Kafarinn fór þá aftur ofaní og nú var engu líkara en hann væri á öðrum stað, í öðrum hyl í annarri á. Fiskitorfuna fann hann, en í stað þess að vera vera tifandi, kvikir og lifandi um allan hyl, þá lá nú hver einasti fiskur sem klemmdur við botninn. Sumari með hausa undir steinum. Sumar lágu nánst hallandi og stöku fiskur lá jafnvel á hliðinni se dauður væri. Sem innir á magnaðar tökur hjá tökuliði Pálma Gunnarssonar í Sýrlæk í skemmtilegum veiðiþætti um sjóbirtingsslóðir.
Allt snérist þetta augljóslega um snöggkólnun. Nú segja menn að oft setji þeir í fiska þegar kalt er og það er rétt. En ætli það sé ekki í flestum tilvikum þegar vatn er kólnandi en ekki samt búið að ná of mikilli kólnun, eða þá að vatnið er byrjað að hlýna aftur þó að lofthiti sé enn kaldur? Hvað sem því líður þá virðist oft skipta litlu hver breytingin er, hún er oft svo undurlítil að maðurinn nemur hana ekki. En getur samt skipt sköpum hvort að menn setja í fisk eða ekki.
.JPG)
