Búið að venja hann á þetta helvíti
Egill O. Kristinsson með stórlax af Alviðrusvæðinu í Soginu. Myndir úr fjölsk.albúmi Ólafs og Maríu í Veiðihorninu.
Eins og frá var greint fyri skemmstu gengu þrír aðilar fram fyrir skjöldu á dögunum og gáfu SVFR alls 4.500 flugur í boxum sem framlag í netasjóðinn, en flugurnar eiga að geta selst fyrir á þriðju milljón, sem er drjúgt framlag viðkomandi, sem voru Krafla.is, Zeno Sportfishing og Veiðihornið. Allir tileinkuðu gjöfina minningu látinna stangaveiðimanna, en tveir eru sýnu þekktari en sá þriðji.
Stefán Kristjánsson og fjölskylda tileinkum gjöf sína minningu Kristjáns Gíslasonar, föður Stefáns, sem var einn þekktasti stangaveiðimaður sinnar kynslóðar og hnýtti fjölda flugna sem þykja banvænir bitar laxfiskum enn þann dag í dag. Að sama skapi er Ásgeir Ingólfsson stangaveiðimönnum að góðu kunnur. Hann ritaði bækur um stangaveiði og var mikill hugsuður og fræðimaður, auk þess að vera um tíma framkvæmdastjóri SVFR. Það er Jón Ingi Ágústsson hjá Zeno Sportfishing sem tileinkar honum sína gjöf. En þá er Egill O. Kristinsson, sá er hjónin í Veiðihorninu tileinka sína gjöf. Þótt margir á miðjum aldri eða eldri viti einhver deili á honum, þá er ekkert á hann hallað þó að staðhæft sé að hann sé minnst þekktur þeirra þremenninga. Hér er dálítil kynning frá Óla í Veiðihorninu á Agli O. kristinssyni.
Egill á Sogsbökkum.
“Veiðimenn af yngri kynslóðinni hafa spurt hver Egill O. Kristinsson hafi verið en flugugjöf Veiðihornsins í netauppkaupasjóð SVFR er tileinkuð minningu hans. Egill veiddi löngum á vatnasvæðum Hvítár eystra, einkum á Iðu, í Sogi og Stóru Laxá í Hreppum en það var einmitt í Stóru Laxá sem við María kynntust Agli fyrst.
Til eru 20 ára ómetanlegar videomyndir af Agli þreyta vænan fisk fyrir Bildsfellslandi Sogs. Þar sem hann stendur úti í á með bogna stöng og strekkta línu og er spurður hvað sé undir svarar hann til: “Það er auðvitað Frances. Hér veiðist ekki á neitt annað núorðið. Það er búið að venja hann á þetta helvíti”. Kallinn var snöggur til og sparaði aldrei stóru orðin.
Í framhaldi af þessu rifjaðist upp fyrir mér ferskeytla sem ég sá fyrir trúlega 20 árum í gestabók fjórða svæðis Stóru Laxár. Þeir sem eldri eru orðnir muna eflaust eftir stórverslun Sambandsins, Miklagarði og slagorði þeirrar ágætu verslunar. Í gegnum árin hefur oft verið talað um litla veiði í Stóru en við vonum að með frumkvæði SVFR verði breyting þar á.”
Býsn er heyra bóndans arð,
blóðpeninga vítið.
Minnir helst á Miklagarð,
mikið fyrir lítið.
(höf. Ókunnur)
.JPG)
