Áhyggjur af smækkandi laxi….árið, já árið hvað?

Stangaveiðimenn hafa skiljanlega áhyggjur af því að stórlaxi hafi fækkað í mörgum laxveiðiám hér á landi. Gleðilegt er þó að síðasta sumar var nokkuð meira af slíkum laxi en undangengin ár sem gefur vonandi fyrirheit um að betri tímar séu framundan hjá stórlöxum. En skoðið þessar línur lesendur góðir….

“Mjög er um það rætt meðal laxveiðimanna hvað laxinn hafi smækkað á síðari tímum. Stórlax í miklu magni er nú orðið óþekkt fyrirbrigði í flestum ám landsins, en lítið er að því gjört, að leita orsakanna til þessa fyrirbrigðis. Veldur þar fyrst hversu gersamlega fjárvana veiðimálastjóri er til athuganna á ám og vötnum, og því lífi sem í þeim hrærist. Aðrar þjóðir veita árlega mikið fé til þess konar rannsókna, og rannsóknarmenn þeirra bera sig saman um niðurstöður, gefa út ritgerðir og bækur um þessi efni, sem hafa haft víðtæk áhrif á löggjöfina og nytjan veiðivatna, svo sem gleggst má sjá ef menn kynna sér að einhverju leyti það sem gerst hefur í þessum málum á Norðurlöndum…..”
Áhyggjur af smækkandi laxi eru ekkert nýnæmi. Hér er Grétar heitinn Ólafsson með risalax af Iðu fyrir allnokkrum árum.
Svo mörg voru þau orð og greinarhöfundur heldur síðan áfram í skrifum sínum og veltir vöngum yfir því hvers vegna lax hafi smækkað svo mjög, nefnir hugsanleg hlýindaskeið, hugsanlegar breytingar á hrygningartíma vegna veðurfarsbreytinga og fleira og fleira. En hvað er með þessi skrif og hvers vegna eru þau dreginn upp hér? Jú, þetta skrifaði Geir G. Bachmann í 44. tölublað Veiðimannsins árið 1958.
Þetta er skrifað fyrir tíma sleppinga á Elliðaárstofni í ár um land allt, fyrir tíma veiða-sleppa, jah, eiginlega áður en allt gekk yfir sem við í dag þekkjum. Nú til dags hafa menn áhyggjur af stórlaxi og ætla að bregðast við með því að banna maðkveiðar og sleppa stórlaxi. Ef til vill virkar það, en sagan sýnir að það hafa alltaf verið sveiflur í náttúrunni. 1958 höfðu menn stórar áhyggjur af fækkun stórlaxa, en samt komu þeir aftur, fækkaði aftur og komu aftur. Rétt eins og Eggert Skúlason benti á í grein í Veiðimanninum í fyrra, að 30 punda laxar virðast koma fram í afla á 15-20 ára fresti, sjást þá nokkuð og veiðast, en hverfa síðan af vettvangi aftur.
V-S er í sjálfu sér góðra gjalda vert ef menn vilja stunda það, en vér VoV-verjar treystum hins vegar náttúrunni fullkomlega til að sjá um sig sjálfa. Eins og hún hefur alltaf gert og mun alltaf gera.
