Það er stutt í júní og Sumardagurinn fyrsti löngu liðinn. En vorið hefur þrátt fyrir að vera tíðindalítið, þá er það langt á eftir vorinu í fyrra. Vinir VoV sem voru á ferð í Borgarfirði um síðustu helgi sögðu að birkið væri varla nema rétt búið að ræskja sig. Þetta hefur komið hægt og rólega, en nú er von á kuldapolli.
Það er ekki að marka þó að allt sé útsprungið í þéttbýli á suðvesturhorninu. Að undanförnu hefur ekki þurft annað en að skreppa rétt út fyrir sama þéttbýli til að sjá að enn hefur allt verið grátt og gult. Og fyrir norðan hefur snjór enn setið á ár- og vatnsbökkum víða. Þetta hefur verið að hopa hægt og rólega síðustu daga og skemmtilegt var „kommentið“ á vef Matthíasar Hákonarsonar, Fluguveiði.is fyrir fáum dögum: „Bullandi stemmning hja Carl og Nick siðustu daga í Mýrarkvísl, Brunná, Laxá og Litluá! Nú er að byrja að kvikna á lífríkinu, fiskar byrjaðir að vaka í Eyvindarlæk, Reykjadalsá og stöðuvötnunum. Í morgun var ágætis vorflugu klak í Laxá. Allt að gerast!“ Annars er gaman að kíkja á fluguveiði.is, þar er mikið úrval í boði af silungsveiðileyfum. Dekkar Norðurlandið ansi vel.
Nú má búast við smá hiki, en á móti kemur að veðurfræðingar hafa látið hafa eftir sér að kuldakastið verði stutt og í engu líkt hretunum sem komu í júní bæði í fyrra og 2024. En einhvern vegin er það þannig að vanir menn hafa lag á því að setja í fiska þó að mjög sé kalt.
Smá endapunktur hérna: Það fréttist að vænir sjóbirtingar hefðu veiðst í vikunni neðan við Ægissíðufoss í Ytri Rangá. Víða er fiskur sá farinn til sjávar, en Ytri Rangá hefur dálítinn stympil á sér fyrir að halda birtingi lengur en gengur og gerist. Dæmi: Fyrir all nokkrum árum var barn að kasta Lippu neðan við Ægissíðufoss um miðjan júní, og setti í vænan fisk. Landaði honum og þetta var bjartur sjóbirtingur um það bil 8 punda. Og í aðdáanlegum holdum. Á þessum árum var ekki til siðs að sleppa birtingi, hvorki í Ytri Rangá né annars staðar. Þessi fiskur var því rotaður þarna á bakkanum og klipptur vænn bútur af laxaslöngu til að smeygja fiskinum í. En þegar honum var haldið á hvolf til að renna hausnum á undan í plastið sturtuðust 12-14 gönguseiði niður á jörðina. Þarna eru seiðatjarnir sem kunnugt er og það er breytilegt hvenær seiðin ganga til sjávar, en lyktin er allavega alltaf til staðar. Kannski að það trufli birtinginn á sinni niðurleið? Bara kenning.
