Fyrir skemmstu veiddist 107 cm hængur í hinum rómaða stórlaxastað Skarðshyl í Grímsá. Grímsá var fyrrum ein helsta stórlaxaá landsins, en þeir stóru gáfu eftir með tímanum eins og víðar. Nú vill leigutaki árinnar meina að þessir stóru séu að koma til baka.
„Það er ótrúlega ánægjulegt að sjá svona fisk aftur úr Grímsá. Þetta er ávöxtur þess að sleppa öllum stórlaxi aftur í 19. ár. Regla sem ég setti 2005 og utan við Vatnsdalsá, fyrsta áin sem gerði slíkt. Hef ég verið þess fullviss að við myndum sjá aftur svona fisk úr Grímsá. Og það sem er gleðilegast við þetta allt saman er að það eru fleiri syndandi í þessari stærð í Grímsá,“ skrifar Jón Þór Júlíusson leigutaki Grímsár í nafni Hreggnasa í status á FB.
Sannarlega var Grímsá með sterkan stofn stórlaxa fyrrum. Í bók sem ber heitið Grímsá „Drottning laxveiðiánna“, sem var samvinnuverkefni Björns J.Blöndals og ritstjóra VoV, og kom út 1986, var t.d. frásögn Halldórs Vilhjálmssonar skólameistara á Hvanneyri af því þegar hann veiddi stærsta lax sem skráður hefur verið úr Grímsá. Það var að áliðnum ágúst árið 1917. Halldór fékk þá lax á maðk í Miðstreng sem var 120 cm, 56 cm í ummál, hauslengd 29 cm og sporðbreidd 30 cm. Lax þessi var ekki vigtaður fyrr en nær hálfum öðrum sólarhring eftir að hann veiddist og var þá 15,6 kg, eða ríflega 31 pund. Má alveg búast við því að hann hafi verið eitthvað þyngri þegar hann var nýkominn á land, hvað þá þegar hann var nýgenginn fyrr um sumarið.
Í sömu bók er einnig sagt frá löxum sem Steingrímur Hermannsson og Egill J Stardal veiddu og voru 24 og 25 punda, en grútlegnir og farnir að þynnast. Vangaveltur þar um 30 pundin þegar þeir voru ferskir snemma sumars. Einnig er greint frá 28 punda laxi sem erlendur veiðimaður veiddi í Grafarhyl og fór í klakkistu. Einnig eru til goðsagnakenndar sögur af risalöxum í ánni sem tóku flugu, en engin leið var að ráða við. Ein þeirra er um hinn enska Richardson sem veiddi í Grímsá ásamt fylgdarliði. Þeir félagar sáu tvo risalaxa, 30-40 punda, í Svartastokki og náðu að setja í annan þeirra. Var hart barist, en fór svo að laxinn komst niður að Laxfossi og sleit er hann tók flugferð fram af. Fylgdi honum löng lína. Sem fannst daginn eftir, hangandi fram af fossbrúninni. Var þá sótt stöng með tómu hjóli, línan þrædd inn á hjólið, stytt í alveg upp í Svartastokk á ný. Þar var stríkkað á línunni og laxinn reyndist enn þá fastur á flugunni.
Nú var reiknað með því að laxinn léki sama leikinn. Í þetta sinn voru því tveir aðstoðarmenn Richardsons og veiðifélagi hans látnir standa vörð í ánni, bæði til að varna laxinum að fossinum og eins niður í Kerin hinu megin við Miðfoss. Busluðu þeir mikinn með stórum háfum þegar laxinn sótti niður, og hinn laxinn með, og munaði minnstu að laxinn endaði í einum háfnum. En dramatíkin náði hámarki þegar fylgdarlaxinn tók forystuna og óð fram hjá gæsluliðinu, sá fasti a eftir, og flugu síðan báðir fram af Laxfossi. Enn og aftur slitnaði línan og sáust síðan tvær risastórar straumrastir æða niður ána og hverfa ekki fyrr en í Lambaklettsfljóti, nokkur hundruð metrum neðar. Meira sást ekki til þessara laxa. Og sögurnar eru fleiri.
Já, gaman væri ef að Grímsá væri að smokra sér í sinn gamla sess aftur, sem mikilvæg stórlaxaá.
