Þau eru allnokkur smærri félögin hér á landi sem selja veiðileyfi út um allar jarðir og vinna mikið í að safna viðskiptavinum erlendis. Það er harður bransi og mikilvægt að bjóða eitthvað sem er öðru vísi, en það hafa þeir félagar hjá Fish Partner vissulega gert. Veiðislóð hitti þá Fiskifélaga á dögunum….
Félagið var stofnað árið 2013, þá af Stefáni P. Jones og Kristjáni Páli Rafnssyni, en Kristján er enn í stólnum sínum. Stefán réri á önnur mið, en við tók Gunnar Örn Petersen. Seinna kom síðan Sindri Hlíðar Jónsson. VoV hitti þá félaga á förnum vegi fyrir skemmstu, þ.e.a.s. Gunnar og Sindra, Kristján var staddur erlendis. Úr varð forvitnilegt spjall um þennan harða en heillandi heim sem veiðileyfasölubransinn er.
Þeir félagar segja að þeir leggi ekki áherslu á að selja laxveiðileyfi þó að þeir geri allt til að útvega allt það sem óskað er eftir af hálfu viðskiptavina. „Áherslur okkar eru aðrar, við höfum reynt að vera leiðandi í að útvega silungsveiði á heimsmælikvarða. Laxá í Suður Þingeyjarsýslu ofan virkjunar er að sjálfsögðu vel þekkt, en það er miklu meira hér að hafa og finna. Við höfum verið duglegir að fara um landið og skoða og reyna allskonar minna þekkta staði, sérstaklega hefur Kristján verið öflugur á því sviði. Lítið kemur út úr mörgu sem skoðað er, en innan um leynast gersemar.“
Eins og t.d. hverjar?
„Það var t.d. magnað að uppgötva hvað Kaldakvísl hefur upp á mikið að bjóða. Og að Tungnaá, þetta fyrrum jökulfljót, væri geggjuð veiðiá með vænum fiski þar sem maður sjónkastar og oftar en ekki fær að sjá tökurnar. Við höfum síðan rannsakað Köldukvísl enn frekar og fórum t.d. í eftirminnilegan gúmmíbátatúr niður gljúfrin neðan við Fagrafoss og ofan við fossinn Nefja. Þar er víða erfitt aðgengi og ekki á allra færi, en þetta var mikil ævintýra- og svaðilför þar sem við köstuðum á hylji sem aldrei höfðu verið veiddir. Í þeim leyndust stórir fiskar, bæði urriðar og bleikjur. Síðan má nefna að í undirbúningi er að lagfæra kofa í Þóristungum og nota sem veiðihús fyrir svæðið.“
Hvaðan koma ykkar kúnnar helst?
„Víða að, en við höfum lagt mikla áherslu á Bandaríkin. Aukin landkynning á Íslandi hefur hjálpað til og við höfum farið á veiðisýningar vestra og fundið fyrir því að þar eru veiðimenn spenntir fyrir Íslandi. Aukin landkynning síðustu árin, átakið sem m.a. var staðið fyrir eftir hrun, hefur gert það að verkum að það vekur mikla athygli, það sem við kynnum, þarna fyrir vestan. Víða eru veiðimenn sem eiga nóg af peningum en hafa ekki aðgang að öðrum en svokölluðum „public waters,“ þar sem segja má að veiðisvæðin eru ekki ofsetin af fiski heldur veiðimönnum. Veiðimenn eru margir til í að eyða dálitlum peningum í eitthvað sem að gleður þá meira en slíkur veiðiskapur. Þeim stendur t.d. til boða að vera með fjórar stangir á tuttugu kílómetrum í Köldukvísl. Þetta er ekki sami hópurinn er leigutakar laxveiðiána eru með í sigtinu, raunar allt annar hópur og áhugi fyrir Íslandi fer vaxandi þeirra á meðal. Ísland er jú dýrt, en silungsveiðileyfin eru langt að baki laxveiðileyfum þó að boðið sé uppá heimsklassa veiðiskap.“
Þið nefnduð Köldukvísl og Tungnaá, hvað annað hafið þið grafið upp?
„Það mætti til dæmis nefna svæði í Þingvallavatni og þar í sveit sem flugu undir radarinn þar sem Þorsteinsvík og Ölfusvatnsárós áttu sviðið. T.d. Svörtukletta og svæði í Kárastaðalandi. Það getur verið frábær veiði á þessum svæðum og viðskiptavinir okkar voru að fá upp í 47 stóra urriða yfir daginn á Svörtuklettum síðasta sumar. Einnig erum við með svæðið í kring um ós Villingavatnsár sem er í suðurenda vatnsins skammt frá fyrrnefndum svæðum. Villingavatnsárósinn er síst lakara svæði heldur en ION svæðin svokölluðu, við myndum segja jafnvel betra svæði en Þorsteinsvíkin. Þar er veiðin best frá vori og fram á mitt sumar þó setja megi í urriða fram á haust.
Þegar fer að hægjast um þar þá hefur verið fínt að hafa aðgang að Villingavatni sem er nærri vatnsbakka Þingvallavatns og Villingavatnsá rennur úr. Lítið vatn sem lítur fer fyrir. Það er skrýtið veiðivatn og sumir myndu segja lítið fyrir augað. En það er rígvænn urriði í vatninu og frekar sérstakt að veiða hann. Það er eins og vatnið sé dýpst með bökkunum, en utar sé það grynnra. Veiðin snýst mikið til um að fara sér hægt og hafa augun á vatnsfletinum því urriðinn eltir hornsílin og fer jafnvel á eftir þeim inn í holbakkana þar sem menn standa. Fleiri en einn sem við þekkjum veiða þarna með þeim hætti að sitja bara sem fastast á ákveðnum punkti og bíða eftir að sjá óróa í yfirborðinu og kasta þá lítilli straumflugu sem líkist hornsíli, t.d. Black eða Grey Ghost og oftar en ekki leiðir það til töku. Og þetta eru vænir urriðar sem getur reynst erfitt að halda frá gróðrinum í vatninu. Það er rosalega spes að veiða þarna, menn eru með þessa boltafiska fyrir framan nefin á sér og þeir eru þarna að elta hornsílin og keyra jafnvel inn undir bakkana til að ná þeim.“
Og fleiri svæði?
„Já við gætum nefnt Syðra Fjall og Árbót í Laxá í Aðaldal. Árbót er drýgra laxasvæði en margur heldur og að stórum hluta gagnstæður bakki við Nessvæðin. Samt eru það urriðaveiðimenn sem stunda þessi svæði mest og þá fyrri part sumars. Þarna fá menn í kaupbæti frábæra gistingi í stóru húsi, Vörðuholti, í landi Árbótar.
Þá mætti nefna Sandá í Þjórsárdal. Magnað hversu lítt þekktar árnar í Þjórsárdal hafa verið í ljósi þess hversu gríðarlega mikið gengur af laxi í Þjórsá. Einhvers staðar þarf allur sá lax að hrygna og þó að eitthvað af honum geri það í Þjórsá þá eru þarna hliðarár sem að taka við miklu af laxi, sérstaklega þegar
haustar og rigningar hækka í þeim vatnið. Kálfá hefur lengi verið þeirra þekktust, en seinna fóru menn að taka eftir Fossá með sínum frægu fossum. En þarna leyndist líka Sandá. Hún er vatnslítil að upplagi, en verður stæðileg í haustrigningum. Gallinn við Sandá er að laxinn safnast í ármótunum við Þjórsá og bíður eftir haustdembunum. Ef þær koma snemma þá er það gott fyrir okkur, ef þær skila sér seint þá getur áin verið erfið. En það gengur mikið af laxi í hana og á hverju ári í seinni tíð höfum við séð talsvert af stórlaxi í henni og þá er ég að tala um laxa sem eru frá 90 cm og yfir 100 cm. Hún er laxgeng langt inn í heiðina og er lítt könnuð á þeim slóðum, flestir hyljirnir eru í skóglendinu nokkru ofan við brúna yfir ána. Þar höfum við séð hylji smekkfulla af laxi.
Síðan getum við boðið svæði eins og Torfastaði í Soginu, mest bleikjuveiði þar en alltaf laxavon, en síðast en ekki síst myndum við vilja nefna Geldingatjörn á Mosfellsheiði. Það er lítið vatn og smekkfullt af fallegum urriða. Það leynir gríðarlega á sér og er í fallegu umhverfi. Við höfum notað það til að leigja til hópa, vinnustaða og fjölskyldna og komið þar upp veislutjaldi, báti og grillaðstöðu. Það hefur notið vaxandi vinsælda sem slíkt, en veiðin í vatninu hefur komið okkur skemmtilega á óvart.“
