Ein lítil saga að vetri

Andri Þór með Maríulaxinn í háfnum. Myndirnar tók Tryggvi Þór Bragason.
Það er alltaf þakkarvert þegar lesendur senda okkur efni, það eykur fjölbreytnina og vissulega ylja veiðisögur okkur öllum, ekki hvað síst í skammdeginu þegar þeir sem skjóta ekki þurfa að bíða eftir næstu vertíð. Tryggvi Þór Bragason sendi okkur þennan pistil.

„Þannig er mál með vexti að við fjölskyldan fórum í Gufuá ein dag í júlí. Ekki er áin þekkt fyrir mikið vatnsmagn og því ekki margir veiðstaðir sem koma til greina þegar ekki rignir í margar vikur eins og raunin var s.l. sumar. Við stóðum því á veiðisvæði 1 – 3. Veiðiskapurin byrjar þegar aðfallið fer að ná hámarki og haldið áfram þangað til fallið hefur út aftur.
Gengið frá ánni með afla á bakinu.
Drengurinn í hópnum, Andri Þór Tryggvason 8 ára, setti í einn vænan lax á morgunvaktinni, sá vildi ekki láta ná sér og tók mikil stökk og sleit línuna að lokum. Að sögn Andra Þórs var þetta einn stærsti lax sem sést hefur. Annar afinn í hópnum náði að landa einum laxi á morgunvaktinni.
Á seinni vaktinni var meira líf og sáum við fisk um allt veiðisvæðið. Andri Þór var búinn að vera mjög duglegur og einbeittur á morgunvaktinni. Þegar líða fór á seinni vaktina var einbeitingin farin að dala. Pabbinn fékk því mikin tíma til að reyna við fiskinn. Ekkert gekk og eftir að hafa reynt í tvo tíma eða svo var kallað á Andra Þór og hann beðinn að taka við sem og hann gerði. Setti hann í lax í fyrsta kasti og dró hann að landi upp á eigin spýtur og rotaði. Á land kom fallegur 8 punda hængur og mikil veiðisaga kom frá unga drengnum.
Lét hann pabbann um stöngina og var óspar á að leiðbeina hvernig ætti að fara að þessu og hvað hann var að gera rangt. Eftir miklar leiðbeiningar frá þeim stutta setti pabbinn í einn lax rétt fyrir hættutíma. Hinn afinn setti í einn og frændinn fékk líka einn, allir náðu að landa fisk nema móðirinn.

Andri Þór búinn að setja í bleikju í Kolkunni.
Þetta var flottur dagur og hrein unun að verða vitni að barninu sínu landa laxi. Fór svo að afinn var spurður hvort hann fengi svona mikið út úr veiðinni með sínum drengjum, en hann hefur farið nokkra túra á ári með sínum drengjum í áratugi.

Gufuáin en flott fyrir þá sem vilja vera saman við árbakkann og reyna ýmsar kúnstir við lónbúann.
Þetta var ekki eina Marían sem Andri náði á land í sumar. Við fórum í Hjaltadalsá í byrjun ágúst. Hjaltadalsá var í miklum ham og liturinn á henni var eins og kókómjólk og ekki árennileg. Þetta var í annað sinn í sumar sem áin litaðist og viti menn við vorum þarna í bæði skiptin.
Og búinn að landa.
Það breytti því ekki að tvær maríubleikjur komu á land. Þórarinn Darri Ólafsson 5 ára setti í eina við fossinn en hélt að allt væri fast þangað til línan fór að taka rokur út í ánna. Glæsilega gert hjá 5 ára gutta að ná að landa fiski við erfiðar aðstæður.
Síðasta daginn fundum við smá bergvatnslænu sem rann í Hjaltadalsá. Þar var kastað maðki í skilin og látið renna, ekki leið á löngu þangað til fín bleikja beit á og Andri Þór náði að landa henni og rota. Hafði hann á orði að hann þyrfti ekki að veiða oftar því hann væri búinn að fara tvisvar til veiða og ná í einn lax og eina bleikju, hann þyrfti ekki meira.
