Gömul mögnuð veiðisaga rifjuð upp!

Við veiðar nú í seinhaust rötuðu puttarnir allt í einu að flugu sem ekki hefur verið hreyfð í langan, langan tíma. Um leið og hún var dregin fram, fóru straumar um ritstjóra, því flugan sú arna átti magnaða veiðisögu.

Þetta var svartur Nobbler, ekkert merkilegt við það, vaskakeðjuaugu og löng útaf öngulstærðinni. En fyrir all nokkrum árum var ritstjóri að veiðum í Grenlæk. Það var langt liðið á september og lítið að gerast. Við vorum þarna nokkur saman sem unnum saman á Morgunblaðinu. Strengir voru með svæðið í umboðssölu þetta ár og kannski það næsta.

En það er einn hylur sem er undarlega staðsettur á Seglbúðaasvæðinu. Sá heitir Hrókshylur og er einhvern megin inn á milli Seglbúðasvæðis og svæðis sem Vestmannaeyingar hafa lengst af haft á leigu og hafa ef til vill enn.

Hrókshylur er rosalega veiðilegur. Hann er strengur og svo dýpi sem smá grynnkar út á breiðu og flugan fær fullkomið rennsli. Þarna vorum við hjónin að reyna ýmsar flugur og ljóst að við yrðum þar fram í myrkur. Undir það síðasta var umrædd fluga á taumnum, svartur Nobbler númer 2. Ekkert þyngdur utan að vaskakeðjiaugun gamalkunnu þyngja auðvitað eitthvað. Svo var þetta gömul „wet tip“ lína. Nobblernum var kastað inn í ljósaskiptin en ekkert gekk. Þegar staðan kom upp að skipta um flugu var orðið of dimmt til þess og engir gsm símar með ljósum í boði. Það varð því að bíta í það súra epli að halda áfram með flugu sem enginn hafði trú á.

Svo skall á myrkur og við hjónin ekkert að pæla í því að þurfa að vaða yfir að bílnum neðan við Hrókshyl, djúpt og strítt vað, vel upp í mitti! En það var seinni tíma mál. Við gátum alltaf ríghaldið hvort í annað.

Þegar svo dimmt var orðið að við ræddum það að koma okkur yfir, maður sá ekki lengur fluguna af stuttu færi í lófanum, þá kom fyrsta takan! Svört fluga í svarta myrkri…..þessi var stór, engin spurning, stöngin í keng og kafað upp eftir og niður eftir. Maður með reynslu af skaftfellskum sjóbirtingum fann strax að þessi var 10pund plús, en í myrkrinu rak maður tærnar í hrundi á hausinn. Fiskurinn var af!

Tvö köst enn og annar, líka stór. Ekki minni. 10 plús, maður finnur það á átökunum. Sama sagan, ætt upp og niður og allt í keng. Loks táin rekin í hríslu og allt búið. Og trúið eða ekki. Allt er þegar þrennt er, þriðja tröllið greip fluguna og fór af þegar ristjóri datt á hausinn í myrkrinu og það rifnaði úr fiskinum.

Og sá fjórði tók! Viðráðanlegri. Og var landað. 5 punda hængur. Að því loknu snerti enginn fiskur fluguna meir, við vorum meira að segja við sama hyl kvöldið eftir og veiddum inn í myrkrið, en urðum ekki vör, ekki högg! Svona verða ævintýrin, atvik sem aldrei gleymast.