„Við opnuðum Urriðafossinn í morgun og það var líf og fjör, fimm á land og nokkrir misstir. Þetta voru allt fallegir og vel haldnir fiskar,“ sagði Harpa Hlín Þórðardóttir, annar leigutaka Urriðafoss í Þjórsá, en venju samkvæmt síðustu árin, er það Urriðafoss sem „opnar“ fyrst, liðnir þeir tímar að það var Norðurá með sínum fjölmiðlasirkus!
Harpa taldi það ef til vill hápunk morgunsins, að Lilja Böðvarsdóttir hefði kíkt í heimsókn á bakkann og haft Maríulaxinn sinn upp úr krafsinu. Annar forvitnishlutur frá morgninum er sú staðreynd að fyrsti lax morgunsins og um leið sumarsins var hængur. Sem kom í fyrsta rennsli.
Hin seinni ár hefur ekki verið sjaldgæft að hængar veiðist í opnun áa, en fyrrum var það mjög sjaldgæft og þótti tíðindum sæta. Björn gamli Blöndal, sá mikili bóka- og sagnahöfundur veiðimanna á síðustu öld, sagði þá trú manna að veiddist hængur í upphafi vertíðar væri það talin ávísun á mikið og gott smálaxaár. Hin seinni ár höfum við verið duglegir hér á VoV að rifja þessa gömlu trú upp þegar stóru hængarnir veiðast snemma. Hins vegar hefur gamla trúin ekki endilega gengið upp, júníhængar hafa alls ekki verið ávísun á stórar smálaxagöngur síðar sama sumar. Stundum þó.
En líf og fjör við Urriðafoss. Það kemur ekki á óvart, það er eiginlega alltaf þannig, stundum fleiri, stundum færri laxar, en alltaf eitthvað að gerast og alltaf stuð. En það sem á eftir kemur er það sem skiptir máli. Nú er spáð góðu smálaxasumri þannig að kannski var stóri hængur fyrsta morgunsins alvöru vísbending að þessu sinni?
