Myndin sem hér birtist er af urriða og magainnihaldi hans. Vitað er að urriðinn vílar fátt fyrir sér þegar kemur að matseðlinum. Tækifærissinni í hæsta flokki og grimmur eftir því. Það er ýmislegt sem að gubbast hefur útúr urriðamögum í gegnum tíðina.
Myndin er á vef og FB síðu Stangaveiðifélags Akureyrar og kemur þar fram að Sigmar Bergvin Bjarnason hafi veitt urriðann í Bægisárhyl á svæði 5A í Hörgá. Hann hafi verið 50 cm langur og þrátt fyrir að hafa hesthúsað tveimur músum taldi hann vera pláss fyrir að auki.
Vitað er að urriðinn étur eigin seiði og annarra laxfiska, auk hornsíla. Ritstjóri fékk eitt sinn að fljóta með í netavitjun á Apavatni og auk nokkurra bleikja kom 2 punda urriði um borð. Er hann var sleginn í hausinn þeyttust hornsíli út um allan bát. Þegar þau voru tínd saman kom í ljós að þau voru 40 talsins. Og ef kíkt var upp í gin urriðans mátti sjá að hálsinn var kolstíflaður af hornsílum.
Þá er dálæti urriðans á andarungum vel þekkt og er það sérstaklega á Laxá í Suður Þingeyjarsýslu, allt frá Mývatnsveit og niður í Aðaldal sem urriðar gæða sér á andarungum. Músaráhugi urriða er líka vel þekktur, svo mjög að hnýttar hafa verið sérstakar músaflugur sem menn hafa fengið tökur á og sett í og landað fiskum.
En kannski það athyglisverðasta sem ritstjóri man eftir er þegar hann skrifaði frétt í Morgunblaðið fyrir margt löngu þar sem tæplega 2 punda urriði sem veiddist í ársprænu fyrir austan var með minkahvolp í maganum!
