Vatnasvæði Lýsu er vel þekkt og gjöfult veiðisvæði sem er bæði fjölbreytt og sérlega barnavænt. Við skoðum okkur aðeins um á þeim slóðum þar sem finna má flestar ef ekki allar íslenskar ferskvatnsfisktegundir, allt frá laxi og yfir í ála!
Vatnasvæði Lýsu er á sunnanverðu Snæfellsnesi, vestan við Staðarsveit og Straumfjarðará. Þarna eru nokkur frekar lítil vötn skammt norðan þjóðvegar, lækir tengja þá og loks fellur úr neðsta vatninu niður þar sem heitir Vatnsholtsá. Áin fellur út í lón sem á sér síðan ós til sjávar. Þarna komast að margar stangir og ýmsir gistimöguleikar á vettvangi, gistiheimili, bændagistingar að ógleymdum fráteknum svæðum fyrir tjaldvagna, fellihýsi og tjöld. Aðgengi er allt frábært og landið slétt með vötnunum.
Þarna hafa á góðu sumri veiðst á annað hundrað laxar. Mögulega fleiri því að oft heyrðist að menn væru ekkert sérlega spenntir að bóka allan afla. Síðan er það þannig að í all mörg ár var svæðið slitið í sundur og áin og lónið neðan við neðsta vatnið leigð sér. Þar er lífleg laxveiði og sjóbirtingur tíður meðafli. Nú er svæðið ó skipt á ný.
Iceland Outfitters eru með svæði þetta á sinni könnu og þau Harpa og Stefán segja að þarna hafi mikið uppbygging átt sér stað og þau muni halda áfram á þeirri braut. “Það er uppsveifla þarna sem sýnir sig best með því að Ólsararnir eru farnir að koma aftur en þeir þekktu þetta svæði manna best á sínum tíma. Annars er magnað hvað svæðið er fjölbreytt og hver tegund á sín svæði.
Þarna koma t.d. kaldir lækir út í vötnin og í ósa þeirra kemur bleikjan til að kæla sig. Getur þá verið handagangur í öskjunni þar sem fellur út í vötnin og ekki síður í einstökum hyljum í sprænunum. Þá er talsvert af laxi sem veiðist bæði í ánni neðst og eins og vissum blettum í vötnunum. Fyrir kemur líka, sérstaklega á haustin, að lax veiðist í sprænunum og alltaf sést eitthvað af birtingi. Síðan er þarna staðbundinn urriði, þannig að þarna er ótal möguleikar fyrir ódýr veiðileyfi” sagði Stefán í samtali við Vsl.
Ritstjóri sótti þessi veiðisvæði heim fyrir allnokkrum árum og upplifði þá fáséða hluti þar sem hyljir í smáánni Netá/Miðá gersamlega suðu af bleikju. Og takan var botnlaus. Við annan mann var þar landað ríflega 120 bleikjum og nokkrum birtingum. Hvorki var þetta stór fiskur né smár, svona huggulegur vatnasilungur, en ekki vorum vissir hvort að bleikjan var sjógengin eða staðbundin, síðsumars hefur sú sjógengna nefnilega oftast tekið lit staðbundins fisks. Annars staðar í læknum var veiðimaður að egna fyrir laxa sem hann hafði komið auga á og landaði einum 15 punda! Í neðsta vatninu voru veiðimenn með spón og lönduðu þeir fjórum löxum á stuttum tíma. Þannig að það var allt að gerast eins og sagt er. Ritstjóri fór síðar nokkrum sinnnum til viðbótar en upplifði ekki aftur sjóðandi hyljina. Hins vegar var veiðin afar góð og vænir fiskar í bland við smærri.
