Við höldum áfram og hér er komin þriðja greinin af þó nokkrum sem munu birtast hér á næstu misserum þar sem við reynum að svara margvíslegum spurningum sem vakna á bökkum vatnanna. Hér spyrjum við hvað til bragðs skuli taka við breytilegar aðstæður.
Sól og hvasst?
JE: Þetta kallar á að leita með straumflugu því maður sér ekki fiskinn. Snemmsumars, eða á haustin, eða ef að óvenjulega kalt hefur verið í veðri, getur þurft að kafa dýpra en venjulega með þyngri flugum eða sökktaum….eða hvoru tveggja. Menn verða að meta veiðistaðinn svolítið sjálfir í þeim efnum.
BM: Þarna myndi ég skipta upp í þyngri flugur(nymphur eða streamerar)(#4-12) til að koma mér undir ölduna og stífara (fluocarbon) taumefni. Svo velja sér svæði sem að maður hefur vindinn aðeins á hlið svo að ég kasta ekki beint uppí vindinn heldur fæ hann yfir vinstri öxlina (helst svo maður þurfi ekki að kasta á hina öxlina) og kasta á milli aldanna (til að minnka skoppið á flugunni) Stundum nota ég intermediate eða hoover í þessum aðstæðum og ef aldan er þeim mun meiri hækka ég mig upp í sökkhraða. Í björtu er ágætt að hafa það í huga að nota ljósari liti á flugum.
RH: Nokkurn veginn það sama og í næsta lið fyrir ofan…. urriðinn í öldurótinu, bleikjan hlémegin.
gg: Hef fengið bleikju og urriða í vatnaveiði með því að láta votflugu „hrekjast“ í öldufalli yfir grunnu vatni.
Skýjað, logn og hlýtt?
JE: Þetta eru mjög góð skilyrði. Maður kemur að veiðistað, bíður og horfir. Gefur sér tíma því að oft sýnir fiskurinn sig í logninu með uppitöku. Gagnvart bleikju þarf að finna varið og sýni hún sig ekki þarf maður að leita. Hefðbundnar votflugur hafa gefið mér vel við þessar aðstæður, t.d. Peter Ross. Mér þykir gaman að veiða á svoleiðis flugur og með aldrinum hefur mér þótt meira gaman að fá einn fisk á svoleiðis heldur en fimm á kúlupúpur.
Urriði er oft að éta rétt undir yfirborðinu við þessi skilyrði og hefur mér þá gefist vel að nota litlar straumflugur, t.d. Black Ghost. Það er mögnuð fluga sem oft er hægt að bjarga sér með.
BM: Nettar græjur eins og áður í logni. Þurrflugur/nymphur, Ef það er skýjað verð ég minna stressaður um tauminn heldur en í sól, kannski er það bara rugl í manni en ég ímynda mér allavega að hann sjái þykkari taum frekar í sól.
Skýjað og vindur?
JE: Þetta kallar ekki á yfirlegu. Maður fer bara af stað og leitar með straumflugu.
BM: Sem og áður leyfi mér stærri flugur, sterkari tauma. Fluguvalið yrði svipað, þurrflugur og nymphur bæði þyngdar og óþyngdar. Myndi frekar velja mér dökkari flugur þegar að það er dimmt yfir, brúnt/olívu/svart.
Skýjað og hvasst?
JE: Sama og í skýjuðu og vindi. Engin yfirlega, bara út með straumflugu að leita að fiski.
BM: Streamerar eða þungir kúluhausar. Þarna sýnist það yfirleitt að koma því undir yfirborðið, og kasta skáhalt. Oft hefur mér reynst vel þegar ég er að veiða í miklum vindi að vaða ekki eða lítið og kasta mjög nálægt bakka, það er sérstaklega með urriðann að stóri fiskurinn sækir þarna til að ná sér í auðveldan bita. Bæði hornsíli og seiði velkjast um í öldunni og þá getur verið gott að fara með einhverja sílaeftirlíkingu og kasta nánast alveg í land og strippa meðfram. Það má samt ekki gleyma að fylgjast með, t.d. hef ég sjálfur lent í þeim aðstæðum að það er töluverð alda og þá sér maður stundum bleikju nálægt bakka vera að týna af yfirborðinu 3-4m frá þér! Þá getur verið mjög gaman að setja á stóra þurrflugu og kasta stutt.
