Robert Nowak er pólskur að uppruna en er nú Íslendingur, hefur búið hér síðan 2005. Hann lærði stangaveiði af föður sínum sem ungur drengur, en eftir að hann flutti hingað hefur veiðdellan blómstrað. Og þar með hnýtingarnar. Hér segir hann frá nokkrum af sínum eftirlætis vorveiðiflugum.
Robert er duglegur að sýna flugur sínar á Facebook í ríflega sex þúsund manna veiðiklúbbi sem þar er og heitir því pottþétta nafni Veiðidellan er frábær. Þessar segir hann þó ekki hafa ratað þangað ennþá og hann hefur verið að veiða á þær nú í vor.
Fyrst um Robert: „Ég kom fyrst til Íslands í febrúar 2005 og var strax heillaður þó að ekki væri veiðitími þá. Pabbi minn leiddi mig fyrstu skrefin í veiðimennskunni heima í Póllandi og kenndi mér grunnatriðin í fluguhnýtingum. Það var ákveðin hugmyndafræði sem hann setti mig inn í. Þó að langt sé um liðið, þá var það hann sem kenndi mér að veiða og sleppa. En þegar ég kom hingað og það leið að veiðitíma þá fannst mér magnað hvað mikið var um veiðimöguleika hér, hversu margar tegundir í boði og hversu fallegt landið var. Frá fyrsta degi hef ég einsett mér að læra að veiða á Íslandi. Mér hefur tekist með tíð og tíma að bæta við reynsluna og er nú flinkari en ég var í byrjun, en maður er aldrei fullnuma og ég geri mér grein fyrir því. Maður stefnir alltaf að því að læra meira og njóta betur,“ sagði Robert í samtali við Veiðislóð.
Robert veiðir víða á vorin, t.d. í Varmá og Grímsá og víðar.. Þegar hann kastaði efstu flugunni á myndunum í Grímsá, hætti ekki takan fyrr en sex hafði verið landað. Hann hafði látið Halldór í Flugubúllunni hafa eintak og Halldór var kominn með tvo á stuttum tíma áður en hann varð frá að hverfa vegna veðurs. Þannig að þetta er alvöru fluga!
Straumflugan er líka mögnuð. Til dæmis var hann með hana í Varmá fyrir skemmstu. Fékk á hana sjóbirting, en síðan „stealhead“. Já, þeir eru víst ennþá til staðar. Afkomendur regnbogasilunga sem sluppu úr eldi fyrir all nokkrum árum. Frekar spes að þeir séu enn að sýna sig, en Róbert fékk einn fallegan og missti annan mikllu stærri. Regnbogi er ekki talinn eiga möguleika á að hasla sér völl í íslenskum ám, hrygnir síðla vetrar og er með allt annað mynstur heldur en þarf til að þrífast hér á norðurhjara. En hann gerir samt óskunda, keppir um fæðu og er harður í horn að taka í þeim efnum.
Til að loka þessu sýndi Robert okkur síðan tvær flugur í viðbót, þá efri frekar óhefðbundna flugu sem hann segir að hafi gefið sér vel í birtingi, hin er púpa sem hannv ildi sýna í tilefni þess að mai er skammt undan og þá hlýna vötnin og vatnaveiðin fer í gang. Þetta er púpa sem hefur reynst honum afburða vel.
Eins og fyrri daginn birtum við ekki uppskriftir, því hnýtrarar eiga að spreyta sig á eigin útfærslum.
