Fyrir skemmstu var Ágústa Katrín Guðmundsdóttir kosin til stjórnarsetu í Stangaveiðifélagi Reykjavíkur. Aðeins þriðja konan í langri sögu félagsins, enda stangaveiði lengst af verið karlavígi.
En ekki lengur, konum hefur fjölgað mjög í sportinu og það leynir sér ekki í þessu viðtali við Ágústu að veiðidellan er á háu stigi.
Til að byrja með, Ágústa, smá kynningu á þér og hvenær þú tókst upp á því að fara í stangaveiði?
„Já, ég heiti Ágústa Katrín Guðmundsdóttir og er 51 árs, gift Lárusi S. Guðmundssyni og fékk titilinn amma í febrúar s.l. Við eigum tvær dætur og nýfæddan dótturson. Ég er löggiltur endurskoðandi og starfa hjá endurskoðunar- og ráðgjafafyrirtækinu KPMG ehf.
Veiðiferilinn hófst fyrir alvöru norðan heiða í sumarfríi með fjölskyldunni í kringum aldamótin. Við vorum í bústað í Laxárdal og ákváðum að fara með börnin að veiða í Kringluvatni. Vatnið iðaði af lífi, uppítökur um allt vatn og fiskur á í hverju kasti. Við vorum að veiða á kaststangir og þá fékk eiginmaðurinn þá flugu í höfuðið að kaupa fluguveiðistöng. Lárusi hafði lengi langað að prófa fluguveiði og var ákveðið að keyra til Akureyrar og kaupa græjur. Við kolféllum bæði fyrir þessari veiðimennsku. Það voru smá tæknilegir örðuleikar til að byrja með, eins og að fá flugu í puttann, flækja línuna og festa í bakkasti. En þegar fyrsti fiskurinn beit á þá vorum við komin með bakteríuna.
Hvar veiðir þú helst, með hverjum og á hvað?
Ég veiði mest með eiginmanninum, en við förum bæði tvö ein að veiða og einnig erum við í nokkrum sameiginlegum veiðihópum og síðan fer hann með strákunum og ég með stelpunum í a.m.k. eina til tvær veiðiferðir á ári. Við vorum nokkrar konur í vinnunni sem stofnuðum Veiðiklúbbinn Flugurnar og förum við árlega í veiðiferð saman. Ég fór einnig í fyrstu kvennaveiðiferð SVFR í Langá á Mýrum og var það yndislegur hópur kvenna og mæli ég með því að skella sér með í þann hóp, þó svo maður þekki engan í hópnum fyrir.
Við hjónin erum líka mikið í vatnaveiði og þá helst í vötnum nálægt höfuðborgarsvæðinu eins og Þingvallavatni, Elliðavatni og Hlíðarvatni í Selvogi. Förum einnig alltaf eina ferð á ári upp á Arnarvatnsheiði og eins í þau vötn sem eru í boði með Veiðikortinu. Vatnaveiðin er mest í maí og júní og einstaka ferð í ágúst.
Seinni árin hefur laxveiðin verið að aukast og höfum við verið að fara annað hvort snemma í júlí eða eftir miðjan ágúst. Elliðaárnar er orðinn viss hluti af sumarveiðinni og einnig ferðir í Blöndu. Ég hef einnig farið síðustu tvö ár í lax í Laugardalsá í Ísafjarðardjúpi með stelpunum í Flugunum. Sú ferð er yfirleitt farin seint í ágúst eða byrjun september þegar hægist um í vinnunni. Þar sem þar eru einungis tvær stangir og við 7-9 í hverri ferð þá höfum við nýtt ferðina og farið í berjamó í leiðinni. Í fyrra var laxinn tregur þar sem það var svo lítið vatn í ánni og þá komum við heim með heljarinnar ósköp af aðalbláberjum og allir alsælir. Ferðirnar snúast svo mikið um félagsskap, gera vel við sig og njóta lífsins í náttúrunni.“
Hvort er það nú frekar lax eða silungur?
„Er að veiða bæði lax og silung. Þetta er mjög ólík veiði og hver veiðiferð hefur sinn sjarma.“
Áttu þér einhver uppáhaldssvæði og hvað hafa þau til brunns að bera umfram önnur?
„Það erfitt að gera upp á milli svæða og veiðidagarnir orðnir ansi margir á hverju sumri þar sem maður vill alls ekki missa úr veiðiferð með félögunum, hvort heldur í silungsveiðinni eða laxveiðinni. Elliðaárnar koma alltaf sterkar inn, en þar fékk ég maríulaxinn, nánar tiltekið í Árbæjarhyl. Það er yndislegt að geta skroppið í laxveiði hálfan dag innan borgarmarkanna og maður er alltaf að uppgötva nýja og nýja hyli. Síðasta sumar var ég að veiða í Elliðaánum í glampandi sól og ekki bjartsýn á mikla veiði. Fórum í Kisturnar, en ég hef aldrei fengið neinn fisk til taka þar. Var með frekar stóra flugu undir og fékk þessa líka flottu töku og var nokkra stund að þreyta fiskinn, en rétt þegar Lárus ætlaði að grípa í sporðinn á fisknum og landa honum þá losaði hann sig við fluguna úr kjaftinum. Þetta gerðist í tvígang og var hrikalega spennandi að vita hvort ég næði að landa ferlíkinu, sem varð alltaf stærri og stærri með hverri tilraun. Hann greinilega áttaði sig loks á þessum brjáluðu veiðimönnum og lét ekki sjá sig eftir þessar tvær tökur og tók alla félagana með sér.“
Áttu þér uppáhaldsflugu og hverjar myndu vera sögurnar á bak við það?
„Krókurinn „a la Lárus“ er í uppáhaldi í silungsveiðinni. Var að veiða í Hlíðarvatni með systrum mínum síðla sumar eitt árið og hélt að ég hefði fest Krókinn í hraunbotninum. Ég reyndi að strekkja á línunni án þess að slíta girnið til að missa ekki fluguna, en þá var allt í einu tekið hressilega á. Þetta var hin mesta viðureign og endaði með að ég landaði átta punda bleikju. Lárusi fannst bleikjan hrikalega ljót og neitaði að láta stoppa hana upp og var hún send í Reykofninn í staðinn.
Rauð Frances var í uppáhaldi fyrstu árin í laxveiðinni, en ég veiddi Maríulaxinn á Rauða Frances eins og ég kom að áðan. Það breyttist heldur betur síðasta sumar. Við hjónin vorum að veiða í Blöndu og var Lárus búinn að fara yfir hylinn með uppáhalsflugunni sinni sem hann kallar Night Hawk, sem líkist engan veginn Night Hawk í fluguhandbókunum, en hann hafði ekki orðið var við fisk í langan tíma. Hann lagðist síðan á bakkann og hugðist sofa á meðan ég var að berja hylinn með flugunni Green Butt sem Viðar í Gallery Flugum hnýtir. Eftir smá tíma fékk ég þvílíkt högg og á var þessi svaka lax sem rauk um allan hyl. Ég kallaði náttúrulega á Lárus, sem var hálf úrillur að vera vakinn, en hann hresstist allur þegar hann fór að fylgjast með viðureigninni. Laxinn reyndist 96 cm hængur og var honum sleppt eftir viðureignina. Því miður gleymdist að taka mynd af mér með gaurnum, en þegar við vorum að landa honum þá lamdi hann sporðinum svo fast í Lárus að hann varð hálf handlama á eftir. Við flýttum okkur því að ná flugunni úr kjaftinum og sleppa honum. Þvílík sporðaköst sem við fengum að sjá þegar hann rauk upp ána!“
Slepptir honum segirðu, Blanda er ein fárra áa sem hefur ekki sleppiskyldu á stórlaxi, en hver er þín skoðun á „veiða og sleppa“ sem telst enn vera frekar umdeilt fyrirkomulag og sitt sýnist hverjum…og ég spyr í leiðinni, finnst þér bleikur fiskur góður að borða?
„Það er sleppiskylda á efsta svæðinu í Blöndu. Þannig að þeir laxar sem eru yfir 70 cm og sleppa af neðri svæðunum fá að lifa þó þeir veiðist á efsta svæðinu. Ég hef ekki enn farið á svæði sem er eingöngu „veiði og sleppa“, þar sem það freistar mín meira að koma heim með aflann. Hef einungis farið á svæði þar sem er kvóti og sleppiskylda á löxum yfir einhverri stærð og sé ekkert að því. Tel að það þurfi þó að fylgjast vel með þessum ám og sjá hvort svona sleppingar séu að skila æskilegum niðurstöðum. Það er einnig spurning hvort það eigi frekar að stytta veiðitímann um ca. 10 daga í september í stað þess að vera að hamast í fiskinum þegar hann er kominn að hrygningu.
Mér finnst bleikur fiskur mjög góður. Silungurinn er annað hvort grillaður eða pönnusteiktur og laxinn ofnsteiktur. Einnig er fiskurinn settur í reyk og grafinn. Það er mikil hefð í því hvernig við eldum laxinn og ætlar allt um koll að keyra ef ég nefni að breyta til. Það sem fjölskyldan elskar er mjög einföld uppskrift.
Laxinn er flakaður og skorinn í bita. Síðan er settur sítrónusafi yfir, smá salt, fáfnisgras og lítill smjörbiti á hvert stykki. Fiskurinn er ofnsteikur á ca. 170-180 gráða hita og eldaður þar til hann er næstum því fulleldaður. Meðlætið eru kartöflur, salat og Béarnaise sósa.“
Hvað er það samantekið sem þú sækist helst eftir í veiðiskap?
„Það er félagsskapurinn, útiveran, náttúrufegurðin og spennan við að setja í fisk.“
En að öðru…hvaðan kom þessi áhugi á stjórnarsetu í SVFR?
„Góðir stuðningsmenn höfðu samband við mig og könnuðu hvort ég hefði áhuga á að bjóða mig fram til stjórnarsetu. Ég varð mjög glöð með traustið sem mér var sýnt og ákvað að bjóða fram krafta mína til hagsmuna fyrir félagið. Ég vil þakka öllum þann stuðning sem þeir sýndu mér með því að kjósa mig til þessara starfa. Tel að það sé mjög mikilvægt að hafa konur í stjórnum félaga þar sem gott er að hafa sem fjölbreyttasta flóru við stjórnvölinn. Einnig tel ég að það geti verið stuðningur fyrir félagið að stjórnarmenn séu með góða innsýn í hin ýmsu viðfangsefni sem tengjast rekstri og afkomu félaga.“
Hvað setur þú á oddinn sem stjórnarmaður í SVFR?
„Ég tel mikilvægt að auka hlut kvenna í SVFR og mun beita mér m.a. fyrir því. Það á þó eftir að koma í ljós hvernig við gerum það, en ég tel að gott starf hafi verið unnið í kvennadeild félagsins á undanförnum árum og mikilvægt að halda því áfram.
Þá hef ég mikinn áhuga á stjórnarháttum fyrirtækja og tel að við getum orðið fyrirmyndarfélag í stjórnarháttum. Tel að með góðum stjórnarháttum fáum við verkfæri til að bæta rekstrarárangur og auka gagnsæi og ábyrgð stjórnar og stjórnenda.
Ég tel einnig mikilvægt að að stefna félagsins sé í stöðugri endurskoðun og rýna eigi vel hvar á að leggja mestu áherslunar hvert ár. Ég hef mikinn áhuga á að SVFR sé fyrsti valkostur, bæði fyrir félagsmenn og veiðiréttareigendur. Það tel ég að við gerum með því að vinna að sameiginlegum hagsmunum sem ég tel að hljóti að vera stöðugar umbætur á veiðisvæðum, stunda hófsemi í veiði og stuðla að því að allir umgangist náttúruna af virðingu og tillitsemi, svo í vísi í tilgang félagsins.“
