Við nefndum í tveimur síðustu pistlum okkar að við hefðum lært nokkuð merkilegt um Hrútafjarðará. Núna deilum við því með lesendum okkar. Á sama tíma og laxveiði hefur yfirleitt verið að dala síðustu árin, hefur eitthvað allt annað verið í gangi með Hrútuna.
Allir veiðimenn þekkja Hrútafjarðará og hliðará hennar Síká. Þekkt laxveiðisvæði, aðeins þriggja stanga á Þannig að hún er ekki í sömu deild og hótelárnar. Og Hrútafjörðurinn. Nær alltaf kalt og hvasst þegar menn eiga leið um. Þó að það sé ekki algilt. Þröstur Elliðason hefur verið nokkuð fyrirferðamikill í pistlum okkar að undanförnu, enda fer hann fyrir vel heppnuðum og flottum svæðum á borð við Minnivallalæk, Fögruhlíðarós og Jöklu. Hann er líka með Hrútafjarðará og hefur verið með ána síðan árið 2000. Sem sagt, tuttugasta og fimmta árið í fullum gangi. Og hvað hefur gengið á þennan aldarfjórðung? Hrútan er dragá og afar háð snjóalögum og úrkomu eins og svo margar dragár. Núna í opnun t.d. var áin t.d. nánast komin ofan í grjót og veiðimenn að dunda sér við stóru sjóbleikjurnar í Dumbafljóti. En þetta er hörku laxveiðiá.
„Jöklan er kannski mesta fenómenið, en Hrútan er líka sér á báti. Ég kom Jöklu í gang með seiðasleppingum, en ég hef snarminnkað þær síðustu árin og náttúran er tekin við. En ég lét taka saman línurit um þróunina í Hrútu frá því áður en ég tók við árið 2000 og til síðasta árs. Á sama tíma og niðursveifla hefur verið í flestum laxveiðiám með stöku betri sumrum inn á milli, þá er Hrútan búin að vera á jafnri og góðri uppleið á sama tíma. Burtséð frá vandræðum eins og vatnsleysi á stundum, tölurnar ljúga ekki,“ sagði Þröstur er VoV ræddi við hann fyrir austan rétt fyrir opnun Jöklu, sem nóta bene opnaði með stæl.
„Það höfðu verið smáseiðasleppingar í Hrútu og ég hélt þeim áfram, þannig að það hafa verið smáseiðasleppingar í kannski hálfa öld. Auk þess setti ég inn eina litla sleppitjörn með gönguseiðum. Það var aðallega hugsað til að dreifa laxinum betur um ána. Þetta voru afar hófsamar sleppingar. Við fórum líka með nokkra laxa á hverju hausti upp fyrir Réttarfoss í Hrútu og fossinn í Síká til að þeir myndu hrygna þar og búsvæðin nýtast. Þetta allt, ásamt því að leyfa aðeins flugu og sleppa öllum laxi, hefur lyft Hrútu. Heldur betur, eins og línuritin sýna. Og hver er glæpurinn, það er oft verið að tala niður seiðasleppingar?
-Hluta af þessari aukningu í Hrútu má rekja til seiðasleppinga, það má segja að áin hafi fengið dálitla aðstoð þó að hún hafi ekki þurft á því að halda. Og að það eitt að sleppa laxi og leyfa bara flugu hefði dugað eitt og sér. Má vera, en með seiðasleppingunum þá fóru búsvæðin að nýtast betur og áin sigldi í að uppfylla getu sína. Vissulega er hún stundum erfið út af þurrkum og vissulega koma lakari sumur út af öðrum ytri aðstæðum. En tölurnar ljúga ekki, línuritin sýna það svart og hvítt. Ég hef farið víða erlendis og sagt frá verkefnunum í Jöklu og Hrútu. Eins og ég sagði, þá er Jökla fenómenið, en Hrútan vekur líka gríðarlega athygli hvar sem ég kem og flyt erindin,“ sagði Þröstur
