Vífilstaðavatn er frábært veiðivatn
Vífilstaðavatn er eins og vasaútgáfa af Elliðavatni og bæði hugnast mörgum betur minna svið og þar fyrir utan eykur vatnið fjölbreytnina á höfuðborgarsvæðinu. Þetta er lítið vatn, aðeins um 0,27 ferkm að flatarmáli og er jafnvel vorveiðivatn númer eitt á Íslandi, því þar má hefja veiðiskap 1.apríl núorðið á meðan menn þurfa að bíða eftir 1.mai í Elliðavatni.
Það er bæði urriði í vatninu og bleikja. Bleikjan er aðalfiskurinn og algengust er hún frá rétt tæpu pundi upp í 1,5 pund, en af og til, líkt og í nokkra daga í vor, er eins og einhver lokuð klíka af vænni bleikjum geri vart við sig og þá er gaman að vera við vatnið með rétt agn á endanum. Slíkar bleikjur eru í kringum 2 til 2,5 pund og ein og ein slefar í 3 pund. Urriðinn er fáliðaðri en veiðist í bland. Hann er mest 1 til 1,5 pund.
Leyfilegt er að veiða í öllu vatninu, en það má kannski útlista það sem galla við vatnið, af því að það er svo lítið, að veiðin er best á tiltölulega afmörkuðum svæðum. Það eru grasbakkarnir að sunnanverðu og svo ströndin undir hlíðinni að norðaustan. Menn veiða á báðum svæðum frá landi og svo er vaðið út. Vatnið er ekki ýkja djúpt og hægt að vaða víða og sums staðar langt.
Það er mál manna sem þekkja Vífilstaðavatn, að þar sé veiði best snemma. Apríl getur þó verið brokkgengur, en þegar líður á mai fer að glæðast verulega. Mai hefur að vísu verið svellkaldur þetta árið og því hefur mánuðurinn verið brokkgengur líka, en júní verður þá bara betri. Júní er alltaf góður, sérlega fyrri hlutinn. Menn hafa talið að júlí sé daufari, en síðan fari hrygningarbleikjan að hlaðast upp “undir hlíðinni” er líður fram í ágúst og þá sé iðulega góð Veiði. Í ágúst eru margir hins vegar hættir að eiga við vötnin í nágrenninu, farnir annað. Það er algengt að menn séu í vötnunum á vorin og fram í sumarbyrjun á meðan að beðið er eftir “alvöru” veiðiferðunum.
Eins og víðar, veiða fluguveiðispekúlantar oftast best í vatninu og í frábærum bókarflokki Eiríks St. Eiríkssonar, Stangaveiðihandbókin, er í fyrsta bindi greint frá vatninu og í spjalli við Þór Nielsen, sem gjörþekkir vatnið eftir að hafa stundað það um langt árabil, kemur fram að bestu flugurnar eru að hans dómi Peter Ross, Vífó grá(eftir Þór sjálfan), Engjaflugan (eftir Jón Petersen), Herdís (eftir Jón Sigurðsson) og svo Tailor, sem telst meiri almannaeign líkt og Pétur Ross.
En það geta fleiri veitt en sérfræðingarnir og þetta er frábær staður fyrir krakka og byrjendur. Mikill fiskur á ferð og stutt að fara. Ef ekki eru flugustangir með í för þá hafa margir veitt vel með flugu í flotkúlu. Hafa tauminn eins langan og viðkomandi ræður við og draga lúshægt. Einnig gefur maðkur í flotkúlu á tíðum. Beita lítið á smáan öngul og hylja öngulinn vel. Það er einmitt algeng mistök sem menn gera, að hafa of stóran öngul og beita of glannalega. Bleikjan er afar háttvís og er ekki fyrir stóra bita, a.m.k. ekki í þessu vatni og mörgum öðrum. Ekki mælum við með spón í Vífilstaðavatni.
Það gilda strangari reglur um umgengni við Vífilstaðavatn en víðast hvar, þó svo að góð umgengi eigi að vera regla alls staðar, því vatnið nýtur ákvæða vatnsverndar. Hundar eru bannaðir og einnig er bannað að tjalda, svo og notkun vélbáta.
Garðabær á vatnið, en hægt er að kaupa veiðileyfi í Golfskála GKG við Vífilstaðaveg. Einnig skal á það bent að handhafar Veiðikortsins, www.veidikortid.is mega veiða frítt í vatninu eins oft og þá lystir, þess vegna allan daginn alla daga fram á haust. Dorgveiði er einnig leyfð hér og hún getur verið skemmtileg, sá er þetta ritar ólst upp í Garðabænum og lærði til veiðimennsku við Vífilstaðavatn og Vífilstaðalæk. Þá fórum við félagarnir oft og iðulega að vökunum í norðausturhorninu, hirtum ekki um að bora göt heldur köstuðum spón yfir vakirnar, drógum þá af ísnum og létum þá falla ofaní. Vorum svo á skaki og fengum fallegar bleikjur. Menn eiga þó auðvitað að vara sig á þessum vökum, sem stafa af kaldavermslum og uppsprettum. Stundum sátu norskir gráhegrar í grenitoppum sumarbústaðar sem þarna er og biðu þess að við hættum og hypjuðum okkur heim til að þeir gætu sem fyrr setið einir að veiðiskapnum, en af verksummerkjum leyndi sér ekki að þeir notuðu vakirnar til að veiða. Nú orðið halda þeir þó meira til við Urriðakotsvatnið.
Ritstjóri þessa vefs mælir eindregið með Vífilstaðavatni, ég hef lifað þar margar frábærar stundir og lent í mörgum ævintýrum. Einn daginn lenti ég t.d. í það að kljúfa veiðiuggann á pundsbleikju með spinner, bleikju sem synti í öndverða átt við spinnerinn, landa henni svo með einn krók rótfastan í sporðstæðinu, og festa síðan spinnerinn í eyranu á veiðifélaganum í bakkastinu?..hvað var hann líka að þvælast þarna fyrir???? Sem betur fer þá urðu engin stórslys á fólki, en ég hef það frá fyrstu hendi að þetta hafi verið helvíti sárt!