Úlfljótsvatn leynir verulega á sér
Stangaveiðimenn í nágrenni höfuðborgarinnar hafa úr svo miklu að moða þegar kemur að því að velja vel boðlega silungsveiði, að það hálfa væri nóg. Nægir að nefna Þingvallavatn, Elliðavatn, Vífilstaðavatn, Meðalfellsvatn o.s.frv. o.s.frv. Einhverra hluta vegan eru þeir fáir sem vita af Úlfljótsvatni, en segja má að það sé beinlínis, bókstaflega, í skugga Þingvallavatns, sem tekur lengi við vegna stærðar, en sannast sagna, þegar ekið er með Úlfljótsvatni, þá eru yfirleitt fáir að veiða og stundum enginn. En samt er þetta vatn fullt af fiski, vænum fiski í bland?. og þar er mikil náttúrufegurð.
Edda María á veiðum út á Úlfljótsvatni - Ljósmynd: Heimir Óskarsson
Sumir segja að Úlfljótsvatn sé eins og smækkuð útgáfa af Þingvallavatni. Fiskur er sá sami, murta, kuðungableikjur, sílableikjur og svo einn og einn risaurriði, eftirhreytur frá gömlum tíma?..urriðar í Úlfljótsvatni eru ekki atgervisminni heldur en frændur og frænkur í Þingvallavatni og hafa veiðst allt að 14 til 16 punda tröll hin seinni ár. Einn sem er skrásetjara í fersku minni veiddi drengur einn sem var með föður sínum í sumarbústað. Veðrið var svo brjálað að þeir beittu maðki á pungsökku, hengdu stangir sínar síðan á letingja og flýðu upp í bústað þar sem þeir sátu að spilum en litu af og til eftir stöngunum í gegnum móðuna á gluggunum. Eftir nokkra stund var eitthvað gruggugt á seiði og var þá hlaupið til og 16 punda flykki dröslað á land. Sá var slægður fljótlega eftir að unnið hafði verið á honum og var innihald magans eins og bræðsla, hver hálfmelt bleikjan af annarri vall út og voru þær einar átta þegar talningu var lokið.
En bleikjan er fiskur númer eitt í Úlfljótsvatni og þó að víða megi rekast niður á bakka og fá fisk, þá hafa kunnugir greint okkur frá tveimur nefndum veiðistöðum sem eru að öðrum ólöstuðum bestir. Einn er nokkuð áberandi og er kallaður Stapi. Þar gengur nokkur höfði fram í vatnið að austanverðu og ofanverðu, eða skammt neðan við þar sem Sogið kemur úr gljúfrinu og fellur í vatnið við Kaldárhöfða. Þessi veiðistaður er þó ekki í Kaldárhöfðalandi. Þarna standa menn stundum og þarna fá menn oft góða veiði, oft slatta af 1 til 2 punda bleikju sem við höfum heyrt að sá auk alls hinn besti matfiskur.
Hinn veiðistaðurinn heitir Kvíanes og er andspænis hólma sem heitir Flatey og má heita að sé við suðvesturhorn vatnsins. Sá er þetta ritar hefur mest af sinni þekkingu um Úlfljótsvatn af lestri rita(t.d. Stangaveiðihandbókar Eiríks St. Eiríkssonar) og samtölum við menn sem hafa veitt í vatninu. Einu sinni bleytti sá er ritar færi í þessu vatni og var það einmitt í Kvíanesi. Veiðin var góð og stærstu fiskar upp í tæp 3 pund, flestir þó rétt yfir einu pundi. Nokkur hópur var að veiðum þarna og var með blandað agn, allt gaf, síst þó spónn.
Þeir sem vilja reyna fyrir sér í Úlfljótsvatni ættu að snúa sér til landeigenda á bænum Efri Brú í Grímsnesi. Einnig hefur verið hægt að fá veiðileyfi fyrir jörðinni Kaldárhöfða, þeim víðfræga veiðistað frá gömlu góðu dögunum, en þó aðeins vor og haust. Skátahreyfingin á jörðina Úlfljótsvatn og eru álitlegir veiðistaðir innan girðinga þeirra. Væri vissulega athugandi fyrir áhugasama að kanna hvort skátar vilji ekki drýgja tekjur sínar með veiðileyfasölu. Þar undir hlíðinni, nærri kirkjunni höfum við t.d. oftar en ekki frétt af álitlegum bleikjuhrúgum sem dregnar hafa verið á land.