Laxá í Kjós í klakaböndum
Laxá í Kjós í klakaböndum. Mynd Hermann Sigurðsson.
Það er ekki laust við að með góðum vilja hafi matt finna örlítinn þef af vori í lofti á Suðvesturhorninu í dag. Síðan gerðist það, að Hermann Sigurðsson sendi okkur þessa fallegu mynd frá Laxá í Kjós. Menn geta e.t.v. ekki lesið vor út úr henni, en í það minnsta nokkuð sem einkennt hefur veturinn til þessa.
Það er gjarnan dulúð yfir ljósmyndum sem teknar eru “á tíma” af straumvatni og virðast hafa fryst vatnið hægt. Vetur konungur skin í gegn í myndinni, áin er uppþembd af ísmyndunum, en í hlíðum Laxárdals má sjá hvað við vorum að tala um sem eitt af einkennum þessa veturs. Enginn snjór. Það er ekki hvíta örðu að sjá og febrúar nýlega byrjaður. En veðurfar síðan um áramót minnir æ oftar á að stutt er til vors og menn hafa séð daginn lengjast um nokkrar mínútur á hverjum degi. Með sama áframhaldi verður milt vor, lítill snjór og enn eitt sólarsumarið. Eða hvað? Nei, veðurfar er enn þá allt of óútreiknanlegt á Íslandi til að slá slíku fram. Vonandi að það rigni reglulega til að halda súrefninu gangandi í ánum.
En hvaða bjartsýnisraus er þetta með vorið? Það var nú bæði milt og stillt í dag. Stararnir sungu. En fregnir berast um að fýllinn sé víða sestur upp, bæði á Suðvestur og Suðurlandi. Og þá hafa heiðlóur sést bæði á Álftanesi og við Bakkatjörn á Seltjarnarnesi á undanförnum dögum. Mönnum finnst þó freistandi að ætla að þar sé um vetursetufugla að ræða. En það er líka ávísun á batnandi veðurfar, að stöku lóur dvelji nú veturlangt á Íslandi. Þá er sívaxandi fjöldi gæsa sem sleppir Bretlandseyjaferðinni algerlega og þreyir Þorrann hér heima. Þetta eru einhver þúsund fugla á Suðurlandi. Og fer fjölgandi.
Við þetta má bæta, að lesendur geta séð fleiri myndir eftir Hermann á www.hemmi.is
