Það er vor í lofti, ekki spurning
Ýmsir hafa leikið sér að því að finna „vor í lofti“ síðustu daganna er hitinn hefur hlaupið í besta falli á 5 til 8 stigum. Menn vita þó inn við beinið að veðrið er hverfult á þessum árstíma og lítt á það treystandi. Hins vegar eru önnur óræk merki þessa daganna um vorkomuna. Og nú er aðeins rétt rúmur mánuður í 1.apríl. Þá er komið veiðitími og vor.
Undanfarna morgna hefur t.d. ritstjóri vaknað við það í Þingholtunum að svartþrastarkarl hefur byrjað óðalssöng uppúr klukkan fimm og haldið sleitulítið áfram af miklum þrótti í klukkustund eða meira. Stöku svartþröstur byrjar jafnan í febrúar, en flestir eru þó þolinmóðari og byrja seinna.
Fyrstu lóurnar koma í mars.Nokkrar á Álftanesi hafa verið hér í vetur.
En þetta er órækt merki um vorkomuna. Fyrir þá sem ekki vita þá er svartþröstur stór og falleg þrastartegund sem hefur fjölgað sér töluvert á Stór-Reykjavíkursvæðinu síðustu árin eftir ða hafa verið pínulítill varpstofn í Fossvoginum í mörg ár. Hann er stærri en skógarþröstur og er karlinn líkur starra á lit, svartur með gult nef. Kerlan er hins vegar dökk moldarbrún. Stélið er langt og veifar fuglinn því oft er hann stekkur á milli trjágreina.
Eflaust hefði svartþrösturinn fjölgað sér meira og fyrr ef ekki hefðu kmið til „sérstakar aðstæður“. Þannig var, að varpið í Fossvogi hófst á sínum tíma eftir að fáeinir vetrargestir snéru ekki aftur til heimkynna sinna. Þeir höfðu haldið til í skógræktinni og var tekið til við að verpa. Þarna voru 3-4 kvenfuglar og einhverjir karlfuglar. Einn þeirra var elstur og stórum frekastur. Svo mjög, að hann hleypti hinum yngri og sprækari ekki að kvenfuglunum. Sá um þá sjálfur og var það ekki til eftirbreytni fyrir yngri karlanna. En gallinn við þetta fyrirkomulag var einkum og sér í lagi sá, að þessi gamli og lífsreyndi töffari var ófrjór.
Í nokkur ár kom því ekki einn einasti ungi úr svartþrastareggjunum. Loks geyspaði sá gamli golunni fyrir aldurs sakir og þá brá svo við að varpið fór að ganga betur, enda höfðu hinir yngri beðið þolinmóðir eftir því að timans tönn hleypti þeim að.
Og svo er það sumarið.
Óræk vormerki finnast fleiri í fuglaríkinu. T.d. hafa fuglaáhugamenn séð álftir á nýjum stöðum síðustu daga, t.d. á Hvítá þó að þar geti verið um vetrarfugla að ræða. Þó að svo sé, þá eru þær með þessu að hugsa sér til hreyfings. Þá sáust nýverið um 200 sílamávar við Gróttu og smærri hópar víðar. Þeir eru algerir farfuglar sem koma þeir fyrstu jafnan um þetta leyti. Einnig hafa menn víða séð að fýll er byrjaður að setjast upp á varpstöðvum bæði sunnanlands og vestan, t.d. undir Eyjafjöllum, í Úlfarsfelli við Mosfellsbæ og Brekkufjalli og Hafnarfjalli í Borgarfirði. Eflaust víðar.
Ef við leiðum hugann ofan í hylji og kvarnir, þá er þó eflaust talsverður vetur þar enn. Vaxandi birta hefur þo alltaf sín áhrif í þróunarferlinu og uppvextinum þar í neðra og nú þegar aðeins rúmur mánuður er í apríl, fyrsta veiðimánuðinn, má búast við því að sjóbirtingar og laxar fari hægt og bítandi að rumska af drómanum sem hefur verið í þeim lengst af eftir hrygninguna fyrir áramótin.
.JPG)
