Að taka lax á flugu og sleppa bara stönginni
Við greindum frá því hér á vefnum á síðasta ári að gamli gúrúinn Lee heitinn Wulff hefði sagt frá laxastofnum í Kanadískri á sem lærðu að forðast vissar flugur með tímanum, í bók sinni The Atlantic Salmon, sem kom út endurútgefin árið 1967. Lee Wulff var mikill talsmaður þess að veiðimenn færu í styttri stangir og léttari og árið 1940 var hann mest að nota 7,5 feta fjaðurþunga stöng. Í dag eru menn yfir höfuð ekki að nota svo stuttar stangir, en hins vegar eru margir að leita eftir eigi ósvipuðum áhrifum með því að nota léttari og léttari línur og draga laxa á “ása” og “kónga”. Lee Wulff gekk hins vegar svo langt að sýna fram á að í raun væri stönginni ofaukið....
Já, hann handkastaði tíu metra, setti í lax, þreytti og landaði, með aðeins hjólið í hægri hendi og þá vinstri á sveifinni. Við ætlum að rifja upp frásögnina, kannski ekki beinlínis með beinni þýðingu, en þetta er athyglisvert í meira lagi. Hann lét taka atburðinn upp á kvikmynd og hafði vitni allt um kring. Aðalmálið var að finna hyl sem hentaði gjörningnum og með þessu vildi hann sanna fyrir þeim fjölmörgu sem fettu fingur útí notkun hans á æ léttari stöngum. Laxinn sem hann setti í og landaði var enginn tittur, 10 punda hrygna. Hann skrifaði síðan grein um atburðinn í Field and Stream. Lee segir enn fremur:
"Til að þetta heppnaðist þurfti ég að finna hyl þar sem laxinn lá ekki lengra frá landi en svo að ég gæti kastað á hann flugulínunni með handaflinu einu saman. Auk þess var æskilegt að ekki væri mikið um festur eða önnur vandræði í nágrenninu. Stöngin leikur ekkert hlutverk í að setja í fiskinn, heldur virkar aðeins sem púði fyrir högg laxins þannig að hann nái ekki að höggva beint í tauminn. Til þess að vinna á móti því að hafa enga stöng, þurfti snör viðbrögð við öllum hreyfingum og uppátækjum laxins og í raun tók handleggurinn að miklu leyti við hlutverki stangarinnar. Allir stangaveiðimenn sem hafa yfir góðum viðbrögðum að ráða geta leikið þetta eftir.”
Síðan segir Lee frá því að eftir þennan atburð hafi hann alloft sett í og landað löxum án þess að nota stöng og eitt atvik sérstaklega hafi alltaf setið í sér. Hann hefur aftur orðið: “Ein ógleymanleg viðureign var þegar ég glímdi við á að giska 25 punda lax beint af hjólinu og var laxinn nánast dauðþreyttur, þegar kvikmyndatökumaður sem með mér var, bað mig að doka aðeins við er ég hugðist setja sporðsnöruna (tailerinn) yfir styrtluna. Tæknimaðurinn þurfti augnablik til að laga stillingu á linsu og í stað þess að landa laxinum, lét ég hann dóla einn lítinn hrign í viðbót skammt frá mér. En er hann kom aftur í seilingarfjarlægð, náði hann að flækja tauminn í festu og flugan, þurrfluga númer 12, rifnaði úr kjafti hans.”
Lee klikkir þó út með því að hann sé alls ekki að tala fyrir því að menn leggi stöngum almennt. Þær verði og hafi alltaf verið nauðsynlegar til að kasta og þær aðstoði ótvírætt við viðureignirnar. En hugsiði ykkur, að þetta var skrifað af manni sem gerði þessar tilraunir árið 1943 og árin þar á eftir. Sem sagt fyrir ríflega 60 árum! Lee Wulff kom hingað til lands og veiddi, m.a. í Norðurá þegar hann var tekinn að reskjast. Jónas Halldórsson nuddari var þá leiðsögumaður hans. Lee notaði þá nær eingöngu 6 feta stöng sem vó varla meira en eldspýta. Stöngina gaf hann Jónasi ef minnið brestur ekki og stöng þessi mun enn vera til hér á landi. Gott ef hann skyldi ekki eftir sig tvær slíkar stangir og grunar okkur að hin stöngin hafi á einhvern hátt ratað í stangarskáp Bjarna Júlíussonar fyrrum formanns SVFR. Myndin hér að ofan er af Wulff að landa laxi úti í straumnum með örnetta einhendu, sennilega bara 6-7 feta priki. Við fundum hana á Netinu.
En Lee Wulff var mikill frumkvöðull og á YouTube má finna skemmtilegt efni um hann, til að mynda þessi tvö myndbönd. Njótið vel http://www.youtube.com/watch?v=-Q6-6A3vCpo og http://www.youtube.com/watch?v=KMZYYAl0a3I
.JPG)
