Sá fékk toppinn bættan umyrðalaust
Flugunni kastað fallega. Ekkert að vanbúnaði þarna. Mynd Einar Falur.
Nýlega var á spjallþráðum SVFR nýasta af allnokkrum “umræðum” um gæði flugustanga frá Nielsen sem ýmsir ónafngreindir aðilar hafa notað til að rakka þær ágætu stangir niður. Eins ómálefnaleg og ömurleg og sú umræða hefur verið þá getur eitt og annað skemmtilegt komið útúr slíku, eins og t.d. þegar rifjað er upp hvernig stangir brotnuðu.
Ritstjóri hefur átt fjórar flugustangir sem fóru í sundur og alltaf var það frúin sem mölvaði gripinn. Það var fyrst 7,5 feta fimma frá Hardy. Mörg ár síðan og frúin að freista þess að setja í sinn fyrsta flugulax. Þetta var í svokölluðum Potti í Álftá, veiðistað nokkru ofan við Brúarland, sem var afar góður um tíma, en svo gerðist eitthvað og lax hætti að leggjast þar. En þarna var mikið af laxi og eftir nokkrar tilraunir setti frúin í lax sem reyndist vera býsna vænn. Hann stökk fljótlega og ágiskunin var 10-11 pund, nokkuð dökk hrygna, enda liðið vel á ágústmánuð. En svo fór taumurinn í sundur og þegar að var gáð var að sjá að vindhnútur hefði verið á taumnum miðjum og því fór sem fór.
Þetta var ögurstund og stönginni var kastað á eyrina í geðshræringu, sígarettupakkinn dreginn upp og kveikt í. Síðan þrammaði hún keðjureykjandi fram og aftur um eyrina á meðan þess var beðið að taugarnar næðu sér niður. En þá kvað skyndilega við brestur.
Þá vorum við einu sinni í Norðurá og þegar niður í Stekk var komið, mundum við eftir því að ein af betri stöngunum, gamla góða Hardy nían, hafði verið tekin af bílnum við veiðihúsið af einhverjum ástæðum?.og gleymst upp við veiðihús. Frúin tók að sér að aka uppí hús og sækja hana og stakk henni inn um afturglugga á gamla Súbarúnum. Ók síðan af stað niður eftir aftur, en fannst helst til vindasamt í bílnum og smellti fingri á rofann á rafmagnsdrifinu?og lokaði rúðunni?.en þá kvað skyndilega við brestur.
Stundum gefa skemmdirnar sig ekki fyrr en á ögurstundu er fiskur er þreyttur. Mynd HÓ. Tekin við Tungulæk.
Gamla Sage áttan okkar hefur tvisvar brotnað. Einu sinni var stigið ofan á hana á Arnarvatnsheiði og öðru sinni var verið að klungrast með hana yfir ójöfnur, jafnvægi tapaðist augnablik sem nægði til að toppinum var potan djúpt inn undir þúfu eina stóra og ljóta. Við það brotnaði toppurinn.
Karl faðir minn hefur tvisvar brotið flugustangir sínar. Hann svaraði aldrei fortölum undirritaðs að halda á stöng sinni vísandi aftur eða yfir öxl, á göngu og breytti ekki til fyrr en hann hafði rekið toppinn á gamalli Hardystöng í rofabarð og stútað toppinum. Seinna tilvikið var miklu dramatískara, hann var þá að þreyta lax í Gljúfurá í Borgarfirði og var að klöngrast af einum stein niður á annan við veiðistaðinn Einarsfoss, er hann rann til og datt í ána. Lenti stöngin, gömul ABU fíberglerja, undir honum og fór í sundur á tveimur stöðum. En laxinum náði hann. Var það kolsvartur 3 punda tittur.
Menn geta, og hafa, sagt ótrúlegar sögur og sumir botna ekkert í því af hverju merkjavaran góða bara datt í sundur í framkastinu, en fara svo að skilja það þegar þeim er bent á að þeir voru kannski að dúndra út stórum þyngdum túpum, sem slógust utan í stangirnar á feiknahraða í rokinu. Stundum brotna stangirnar eftir svoleiðis laskanir er fiskur er þreyttur og stundum fara þær í botnfestum. Er stundum svakalegt að sjá menn djöflast á stöngum sínum í botnfestum. Jafnvel dagfarslega prúðir menn umturnast við það að festa í botni.
Ritstjóri getur sagt sögu af manni sem lenti í því að lykkjurnar biluðu, en það hafði ekkert með meðferð á stönginni að gera. Viðkomandi hafði hnýtt sjálfur flugulínu við baklínu og ekki mikið verið að spá í hvort að hnúturinn sá rynni greiðlega í gegnum lykkjurnar á stönginni. En þegar hann setti í dýrbrjálaðan nýgenginn ca 12 punda hæng á Eyrinni í Norðurá þá var stundin komin að velta því fyrir sér. En þá var það um seinan, því laxinn reif allt út og hnúturinn festist strax í neðstu og stærstu lykkjunni. Hraðinn var slíkur að lykkjan bara rifnaði af og síðan fóru þær allar hver af annarri og allt gerðist það á nánast 2-3 sekúndum og við hvað hár smellur sem menn heyrðu yfir á bakkann á móti þrátt fyrir dynjandi árniðinn sem þarna er. Þetta minnti helst á það þegar vöðvatröll í teiknimyndum rífa af sér skyrtuna og slíta af allar tölurnar í leiðinni áður en þau berja einhvern. En leikurinn gerðist ójafnari eftir þetta og laxinn sleit fljótlega tauminn.
En bestu frásögnina sagði okkur Óli í Veiðihorninu nú í vikunni. Hann átti í spjalli við Marc Bale, einn af forstjórum Sage, sem voru með þeim fyrstu að bjóða lífstíðarábyrgð á flugustöngum. Veiðimenn voru þó beðnir að láta í té útskýringar á því hvernig stangir þeirra botnuðu. Mátti skoða það sem nokkurs konar könnun. Einn sem skilaði inn brotnum toppi af Sage flugustöng útskýrði tjónið með þeim hætti að hann hefði verið að verja líf sitt fyrir fjallaljóni sem sótti að honum. Þessi mun hafa fengið toppinn bættan umyrðalaust!
.JPG)
