MEIRA UM STANGAHALDARA
Við höfum áður gert að umræðuefni málefni stangarhaldara á veiðibílnum. Þeir eiga það til að fara á flug og eru dæmi um að tugþúsunda tjón hafi orðið er heilu rekkarnir af merkjavöru takast á loft á hundrað kílómetra hraða….og enda úti í skurði!
Haraldur nokkur Magnússon sendi okkur póst í dag og óskaði okkur til hamingju með nýja vefritið. Hann hafði greinilega verið að spekúlera í þessum línum um stangarhaldarana, því hann gaukaði að okkur ráði sem er í einu orði sagt: Gott.
Haraldur hafði eftir vini sínum nokkrum, járnsmið að mennt og starfi, að góð regla væri að eftir nótt eða hlé, að losa haldarana og festa uppá nýtt. Það væri öryggisventill, því hitastigsbreytingar ættu til að losa um haldara. Haraldur segist ekki selja þetta dýrara en hann keypti það, en ljóst er að þetta hljómar trúlega.
Allt um það, þá hefur sá er þetta ritar komið sér upp nýjum vana, eftir að hafa oftar en einu sinni bjargað merkjavörurekka sínum með snarræði, og það er að í hvert einasta skipti sem sest er upp í jeppann til að halda að næsta veiðistað, að grípa í haldarana og toga þétt í þá. Standist þeir það, má reikna með að allt sé í lagi, en ella ekki. Það hefur gerst oftar en einus inni að sogskálarnar hafa verið lausar við þessar æfingar.
