Sögur frá sumri: Karmað og lengi er von á einum
Breski skurðlæknirinn Simon Darke með stórlaxinn sem reyndist vera í körmu hans. Mynd Gunnlaugur Stefánsson.
Við hér á VoV fórum að velta því fyrir okkur rétt fyrir hátíðir að gaman væri að setja í gang sagnaflokk þessa síðustu vikur og mánuði myrkursins og kalla þá: Sögur frá sumri og fá fólk til að segja frá einhverju skemmtilegu frá síðustu vertíð. Svo sat ritstjóri við skrifborðið nú fyrir skemmstu og velti fyrir sér hvernig best væri að byrja, en þá datt inn tölvupóstur....
Tölvupósturinn var frá Gunnlaugi Stefánssyni klerki í Heydölum í Breiðdal, en hann er með áhugasamari stangaveiðimönnum landsins. Hann var einmitt að stinga upp á einhverju í sama dúr og lagði sitt af mörkunum, eftirminnilegt atvik frá síðasta sumri! Tilviljun, eða eru andríkar hugmyndir smitandi? En hér gefum við Gunnlaugi orðið:
„Það væri gaman að heyra af eftirminnilegum atvikum úr veiðinni frá s.l. sumri. Læt fylgja með sögu um lax sem ég veiddi ekki sjálfur, en tók þátt í að landa. Þröstur Elliðason, leigutaki Breiðdalsár, bað mig um að fylgja breskum skurðlækni á áttræðisaldri við veiðar í ánni einn dag s.l. sumar í forföllum leiðsögumanns. Það fór strax vel á með okkur og samhliða veiðum voru heimspekilegar umræður um tilgang lífs og sköpunar okkur hugleiknar.
Þar sem Gunnlaugur þótti eiga allnokkuð í laxinum þótti sjálfsagt að stilla honum líka upp með dýrið áður en því var sleppt. Þarna sést mun betur hvers lags hlunkur þessi fiskur var.
Undir kvöld var minn maður ögn farinn að þreytast. Hann stóð úti í á fyrir miðri Skammadalsbreiðunni og fór sér hægt. Þá kallar hann mig til sín og segir: "Ég held að veiðikarmað sé algjörlega búið að yfirgefa mig. Ætli minni laxveiði fari ekki senn að ljúka" og horfði á mig vonlitlum augum.
Ég sagði þá: "Það er sérstakt að þú skyldir nefna þetta. Ég og konan mín vorum einmitt að ræða þetta í gærkvöldi. Þegar maður stæði úti miðri á, ekkert að gerast, og manni finnst þetta allt svo vonlaust. En þá, og einmitt þá, í framhaldi af slíkum hugsunum ættum við minningar um sérstök ævintýri í veiðunum". Hann horfði á mig með vonarglampa í augum og sagði: "Er þetta satt?". "Jú, ég get sagt þér nokkrar sögur af slíkri reynslu og vertu rólegur. Það er fiskur í nánd og senn gerast ævintýri". Tíu mínútum síðar setti minn maður í lax og landaði tuttugu punda hrygnu, lét þar við sitja þann daginn, en mætir galvaskur í sumar á sinn stað. Stundum getur heppnin náð yfir aðra laxa en maður veiðir sjálfur.“
Þetta var saga Gunnlaugs og er óhætt að taka undir að hér er um magnaða sögu að ræða. Við vitum til þes að þeir félagar, Gunnlaugur og skurðlæknirinn, sem heitir raunar Simon Darke, hafa tekist á um hvort að það hafi verið karma Gunnlaugs eða Simons sem innihélt þennan lax og hefur Simon lýst þeirri skoðun sinni að laxinn hafi verið Gunnlaugs þó svo að hann hafi komið á fluguna hjá sér. Hins vegar veit Gunnlaugur hvað hann syngur þegar karma er annars vegar og greint þeim breska frá því að karma færist ekki manna í millum!
Við getum lokið þessu með því að hvetja lesendur til að senda okkur línu um eftirminnileg atvik frá síðasta sumri. Mynd(ir) eru þó æskilegar, ef ekki nauðsynlegar.