Töfrastund á Jónsbreiðu
Valur Ketilsson með aflann eftir töfrastundina. Mynd Páll Ketilsson.
Páll Ketilsson hefur oft sent okkur skemmtilegt efni og myndir: "Það er oft talað um „Magic moment“ sem við getum þýtt sem töfrastund en við bræðurnir lentum í slíku á Bændadögum í Ytri Rangá í lok september þegar við fengum einn sunnudag óvænt upp í hendurnar.
Eftir að hafa reynt flest alla veiðistaðina ofan við Árbæjarfoss þar sem við enduðum síðdegis, litum við niður eftir ánni og sáum veiðimenn berja ánna í Jónsbreiðu af miklu kappi. Það sem kom okkur á óvart var að í sex klukkustundir höfðum við ekki séð fisk stökkva og aðeins landað einum tveggja punda urriða í þessari sjöþúsund fiska á. Við ákváðum að láta slag standa, gengum rúman kílómetra niður eftir ánni eftir að hafa fengið okkur kaffisopa á þessum góðviðris sunnudegi.
Á gangi okkar niður að Jónsbreiðu horfðum við á veiðimann berja breiðuna af áfergju með langri stöng. Hann gekk hana eftir miðju og kastaði á báða kanta en með litlum árangri. Þegar við nálguðumst veiðistaðinn sáum við fyrsta lax dagsins stökkva. „Þetta býður á gott,“ sagði Valur sem setti í fyrsta laxinn korteri síðar, sex punda hæng sem tók bláa og svarta túpu. Rétt áður hafði ég hringt heim og sagt að við værum líklega á heimleið fljótlega þar sem við hefðum ekki séð neinn fisk nema einn ræfil stökkva.
Við horfðum líka á veiðimenn hinum meginn, á vesturbakkanum, en við virtumst þeir einu á eystri bakkanum. Það hafði reyndar komið okkur á óvart hvað það voru stórir hópar á nokkrum stöðum í ánni að veiða. Til dæmis þegar við vorum á Gutlfoss breiðu kom hópur 5 veiðimanna arkandi út úr stórum sendibíl og fór út í á að veiða, allir vopnaðir stórum spúnum. Voru þeir með leyfi fyrir fimm stöngum? Við vorum efins.
En hvað um það, töfrastundin var runnin upp því á tveimur klukkustundum settum við í sex laxa og lönduðum fimm. Annar eins fjöldi nartaði og fiktaði í flugunum okkar. Ég fékk einn á „semi“-hitch. Það var létt Sunray sem skautaði á yfirborðinu og bjó til þetta týpiska „v“ á yfirborði vatnsins - og gerði allt vitlaust. Eftir tvær tilraunir þar sem fiskurinn stökk á fluguna og sýndi sig allan náði hann henni í þriðju tilraun. Svo illa hitti hann þó á fluguna að það tók óralangan tíma að landa honum með nettri Jóakim fimmu stöng. Þegar honum var síðan landað kom í ljós að hann var aðeins með einn krók í kjaftvikinu og hann var boginn eftir allt fjörið. Hann hrökk úr fiskinum þegar við tókum í hann.
Strax í fyrsta kasti með fluguna og nýjan krók eftir löndunina stökk annar lax á hana en hitti ekki, reyndi aftur mínútum síðar og náði flugunni en losaði sig skömmu síðar. Það var ótrúlegt að sjá fiskana stökkva svona á eftir þessari skæðu flugu. Á sama tíma var Valur skammt frá með tvíhenduna og landaði tveimur öðrum löxum. Ég hvíldi Sunray og setti Green butt á og það var eins og við manninn mælt, hann var á í fyrsta.
Félagar okkar á hinum bakkanum voru í meiri friði, fengu ekki neitt þótt öllum ögnum væri beitt. Þeir kölluðu á okkur og spurðum hvað við værum að nota. Við svöruðum því og glottum út í annað. Rúmum tveimur klukkustundum eftir að við sáum fyrsta fiskinn stökkva var eins og það væri slökkt á ánni og lífið fjaraði út. Við börðum ánna hálftíma í viðbót eða fram í myrkur en urðu ekki varir. Fórum heim í ljósaskiptunum, sáttir eftir fjör á Jónsbreiðu.