Af urriðum á Austurlandi
50 cm lifandi urriði og 15 cm titturinn sem hann ældi! Allar myndir eru frá lesanda fyrir Austan.
Við höfum oft nefnt það þegar lesendur send aokkur efni, að þannig þrífst VoV best. Einn af mörgum lesendum okkar á Austurlandi hefur sent okkur sekmmtilega pistla í sumar og hér er brot af því besta…
Umræddur lesandi veiðir víða á Austurlandi, en hann er svo lánssamur að fjölskylda hans á bæði lítið vatn og á sem úr því rennur og þar dundar okkar maður sér við að veiða staðbundna urriða á fluguna. Hann vill ekki gefa staðnum nafn og ekki eigið nafn því þá sé kominn focus á veiðisvæðið sem hann segir bæði lítið og viðkvæmt. Það virðum við að sjálfsögðu, en veiðisögurnar eru skemmtilegar. Í síðasta pósti frá okkar manni skrifaði hann:
Hér er hinn hálfmelti steindauði tittur og kúluhausinn er þarna þannig að lesendur geta áttað sig á því að urriðinn er mikill tækifærissinni og étur allt sem að honum berst!
Ég setti í þennan glæsilega 50 cm urriðahæng á lítinn kúluhaus nr. 12. Hann tók á breiðu fyrir ofan foss og það var ekki auðvelt að koma í veg fyrir að hann léti sig húrra niður fossinn. En allavega, það er ekki málið, því að þar sem fiskurinn lá á bakkanum og ég var að mæla hann og mynda áður en ég sleppti honum aftur þá ældi hann út úr sér þessum hálfmelta smáurriða, sem við mælingu reyndist heilir 15 cm. Ég vissi að urriðinn væri gráðugur og ætti það til að éta mýs og andarunga, en að 50 cm urriði skyldi éta annan 15 cm urriða kom mér á óvart. Þetta sýnir líka hverskonar rándýr og alæta þessi fiskur er, eina stundina er hann að hakka í sig aðra urriða og þá næstu tekur hann pínulítinn kúluhaus. Svo laxaseiðið sem þið birtuð mynd af um daginn, fast á frances-túpu, er með taktana alveg á hreinu, annaðhvort étur þú aðra eða þú verður sjálfur étinn. Þessi urriði fékkst reyndar í á sem er algjör spræna og ég stórefa það að það finnist stærri fiskar en þessi í ánni, svo ég get vel ímyndað mér að þetta sé kóngurinn á svæðinu sem éti allt sem kemur inn á hans breiðu. En allavega, myndirnar tala sínu máli.
Hér reynir ljósmyndarinn að fanga litadýrð urriðans og tekst bara vel....
Lesandinn skrifaði okkur einnig fyrr í sumar: "Fjölskyldan mín á ónefnt veiðivatn á Austurlandi og er ég búinn að veiða töluvert af urriða þar í vor. Það sem mér finnst kannski skemmtilegast(fyrir utan háa meðalþyngd) er hvað fiskarnir eru litríkir, ég sendi þér mynd af einum fallegum urriða og svo öðrum sem er álíka stór og litlu laxarnir á vesturlandi.Má bæta því við að fiskarnir í vatninu hafa hingað til eingöngu tekið púpur á beinum önglum. Ég fór um daginn tvo daga í röð og fyrri daginn var ég með Peacock á beinum öngli og Pheasant tail á bognum öngli(ég er með tvær flugur á taumnum) og tóku allir fiskarnir Peacockinn. Daginn eftir var ég með Peacock á bognum öngli en Pheasant tail á beinum, þann daginn tóku allir fiskarnir Pheasant tail púpuna. Merkilegt hvað svona smáatriði geta skipt miklum sköpum."
Einn af urriðunum sem voru eins og "litlu laxarnir á Vesturlandi", sem vildi aðeins púpu á beinum öngli!
Já, það er rétt hjá honum, ótrúlega merkilegt. Eitt sinn stóðu tveir veiðimenn hlið við hlið við Hrafnsstaðaey í landi Hamars í Laxá í Mývatnssveit og setti annar í fisk og svo annan. Félagi hans spurði um flugu og svaraði hinn að hann hefði farið í laxaboxið og sett undir Black Sheep númer 12 á silfruðum þríkrók. Var boxið síðan sótt aftur í vasann og veiðifélaganum lánuð sams konar fluga. En sá sem hafði sett í fiskana hélt áfram að setja í hvern af öðrum á meðan hinn varð ekki var. Þetta var með ólíkindum og báru þeir um síðir flugurnar saman. Sú sem hafði gefið alla fiskana var þá orðin trosnuð, en hún var með 1-2 glimmerþráðum í hárvængnum, eitthvað sem hin var ekki með. Þeir skiptust á flugum og þá fór sá sem hafði ekki orðið var að mokveiða!
