Stemming og sögur við Kaðalinn

Andrés byrjaði í Kaðlinum og hér gerir hannklárt. Allar myndir eru frá gg.
Það var skemmtileg stund að hitta Andrés Eyjólfsson og Jón Ingvarsson við Kaðalstaðahyl í Þverá í vikunni. Laxar skvettu sér í hylnum, en tóku ekki til að byrja með. Á meðan flugu nokkrar magnaðar veiðisögur.
Við hittumst við brúna við Lundahyl. Opnun Þverár og Kjarrár var að hefjast og þeir félagar höfðu dregið „gullið“, eða eitt af gullunum, annað gull í opnun er t.d. Kirkjustrengur sem var á endanum „meira gull“ þenna eftirmiðdag. Þeir félagar voru ansi uppveðraðir þegar við hittumst, höfðu séð snæuglu á flugi samhliða veginum niður Þverárhlíðina. Snæuglan er bæði tilkomumikill og gríðarlega sjaldgæfur fugl, þannig að atvikið skilur eftir sig enn sterkari minningu um þennan veiðidag en ella.

Svo reyndi Jón Ingvarsson og hann fékk snarpa töku á hits....

Svo reyndi Andrés aftur og þá var komið að sögustund hjá Jóni og það þurfti að velja og hafna.....
Andrés byrjaði og var með eitthvað lítið sem sökk á endanum. Smálax stökk en Andrés fékk ekki högg. Þeir töluðu um að hylurinn hefði breytt sér töluvert frá fyrra ári og rennsli hans væri ekki eins stórbrotið fyrir fluguna. Staða Kaðalstaðahyls í ánni, eða Kaðalsins, eins og þeir kalla hylinn, er mikilvæg, svona líkt og hernaðarmikilvægi Íslands í kalda stríðinu vegna legu landsins. Þetta er djúpur og fallegur hylur, einnig nokkuð langur, eftir að laxinn hefur gengið upp all langan grunnan og víðan kafla eftir öryggistilfinninguna við að hafa jökulkápuna yfir sér í Hvítá. Og þegar lítið vatn er í Þverá, þá er tilhneiging hjá laxinum til að hlaðast upp í Kaðlinum, bíða þar og sjá til hver framvindan verður í vatnsbúskapnum.

En svo truflaði 80 cm hrygna okkur.....

....og var með helv...læti!

En það var bara betra!
Fyrir vikið hefur laxinn verið í hundraðatali í hylnum síðustu þurrkasumur. Og alltaf að bæta í. Í sinni fyrstu pásu, á meðan Jón reyndi sína fyrstu flugu, rifjaði Andrés t.d. upp að Kaðallinn hefði gefið 300 laxa í fyrrasumar og Bás, næsti hylur fyrir ofan, aðeins 30 metrum eða svo, hefði gefið aðra 100, þessir fáu metrar hefðu því gefið 400 laxa.
Glæsilegur lax og búinn að berjast af hörku fyrir rétti sínum....
„Ég var með erlendan veiðimann hérna einn morguninn og sat og fylgdist með. Lax var á lofti um allan hyl, frá efstu sentimetrum og niður á blábrot. Það var allt pakkað af fiski. Ég fór að telja hvað stökk af fiski. Tók nokkrar stakar mínútur með reglulega millibili og reiknaði svo meðaltalið. Það voru upp í 5-6 stökk á einstökum mínútum og svo færri aðrar. En meðaltalið var 3 laxar á lofti á mínútu og það gerir 180 stökk á einni klukkustund. Það er óhætt aðs segja að það hafi verið tilkomumikið og þótt sumum finnist af útliti að dæma að Kaðallinn sé viðkvæmur staður, þá er hann það alls ekki, enda standa menn hér oft heilu vaktirnar og berja látlaust. Oft gerist ekkert lengi vel, en svo dettur allt í gang. Við teljum að þetta stafi af hversu mikil hreyfing er á laxi í hylnum, upp í hann, upp úr honum og í honum sjálfum. Það er alltaf eitthvað í gangi,“ sagði Andrés.

Mældur....80 cm, ca 11 pund.
Á meðan að Andrés sagði söguna um stökktíðni laxa í Kaðlinum fylgdumst við með Jóni sem nú var farinn að hitsa. Ofarlega í hylnum, þar sem laxar höfðu verið að sýna sig, reis fallegur lax hálfur uppúr, það stríkkaði á línunni og gusurnar gengu í allar áttir er Jón lyfti stönginni til að festa í honum. Þetta stóð í aðeins örfá augnablik, laxinn festist ekki og var farinn. Andrés brosti út í bæði og sagði: „Þetta gerist allt of oft á hitsinu, þeir misreikna atlöguna, en gaman er þetta!“

Og svo aftur í frelsið.....
Eftir nokkra stund var Jón kominn til okkar og menn ákváðu að spá í spilin um stund og láta hylinn jafna sig. Þeir rifjuðu upp sögur kapparnir og Jón spurði Andrés hvort hann myndi ekki eftir klukkustundinni þeirra í einhverjum ónefndum hyl á Norðtungueyrum. „Við settum í 19 stykki og lönduðum 10. Þetta var langur hylur og við byrjuðum alltaf aftur þar sem við höfðum endað með hvern lax. Niðurstaðan var sú að við vorum að setja í laxa í öllum hylnum endilöngum, frá toppi og niður úr. Svona líka hrikalega vel hittum við á þennan stað,“ sagði Jón. Og Jújú, Andrés mundi vel eftir þessari dagstund. Hvernig var annað hægt.
Stuttu seinna var Andrés kominn út í Kaðalinn með litla rauða Frances með keiluhaus. Og eftir nokkur köst var veturlangri biðinni lokið. Það stríkkaði á línunni og 80 cm hrygna bauð upp í dans.
