Skæðadrífa svartra Tóbía náði ekki að spilla deginum
Byrjar vel, regnbogi baðar veiðistaðinn og lax hefur tekið.
Veiðifélagarnir Beggi og Kjartan fóru í Tungufljót í Biskupstungum nýverið og létu ekki skæðadrífu spúna frá öndverðum bakka koma í veg fyrir að upplifa frábæran veiðidag.
Það er Beggi sem segir frá: “Seinnipart ágústmánaðar skruppum við veiðifélagarnir Beggi og Kjartan í Tungufljótið í Biskupstungum. Við vorum með eina stöng saman og byrjuðum daginn á veiðum við fossinn Faxa. Það var heldur svalt og hvasst en fallegt í sólskininu. En laxinn var ekkert sérlega æstur í að taka svona í morgunsárið. Niður með gljúfrinu hafði einn veiðimaður farið um morguninn og kom hann röltandi til baka um 10 leytið með þrjá laxa, enda þaulvanur veiðum í Tungufljóti.
Maríulaxinn búinn að hremma fluguna.
Við félagarnir vorum að sjálfsögðu mjög samviskusamir að passa upp á að aðeins annar okkar væri með stöng í vatninu í einu. Skrautlegt gengi nokkurra ungra manna mætti til að skipta við okkur um veiðistað klukkan 10. Þessir kumpánar voru 6 talsins og höfðu víst keypt 2 stangir skv. veiðiverðinum Snorra. Ölið var farið að flæða þétt í mannskapinn þrátt fyrir að rétt væri komið morgunkaffi.
Og hér er hann kominn á land.
Á svæðinu neðst í gljúfrinu og á breiðunni fyrir neðan var líka frekar rólegt fram að hádegishléi en hvassviðrið virtist eitthvað vera að gefa eftir. Við settum í einn 5 pundara áður en við fórum upp að Geysi og fengum okkur hádegismat með túristunum, ljúffengt hlaðborð á góðu verði.
Þegar við hófum veiðar aftur við Faxa um þrjúleytið eftir hádegishlé var komin bongóblíða, sól og nánast logn. Hitastigið hafði hækkað um margar gráður. Fullar rútur af túristum voru á gilbarminum að taka myndir í gríð og erg af þessum stórfenglega stað. Þarna hittum við félagarnir fyrir gæd nokkurn sem heitir Jón Óttar, magnaður veiðimaður og hokinn af reynslu. Hann var ekkert nema almennilegheitin og gaf okkur flugur og allskonar ráð og sagði skemmtilegar sögur. Þegar hann heyrði að annar okkar væri fyrst og fremst silungsveiðimaður og hefði ekki enn tekið sinn fyrsta alvöru lax á flugu þá æstist kappinn allur upp og setti í gírinn. Eftir smá pælingar og bollaleggingar var kastað og viti menn, laxinn tók í fyrsta. 6 punda hrygna.
Að sjálfsögðu var vel fagnað og ugginn bitinn af og kyngt eins og lög gera ráð fyrir með Maríulax.
Ugganum gerð viðeigandi skil.
Áður en Jón rölti niður gilið þá gaf hann okkur annað ráð sem hann sagði að hefði aldrei klikkað. Það var prófað, annarsstaðar í fosshylnum og það var eins og við manninn mælt. 7 punda hrygna tók í fyrstu tilraun þeim megin.
Við prófuðum síðar niður með gljúfrinu, þar var fullt af fiski en þar voru líka einhverjir spúnakallar með mikil læti á bakkanum hinum megin við ána.
Þeir voru að húkka fisk og virtust ekki allsgáðir. Ekki var fallegt að sjá þegar annar þeirra krækti í uggann á fallegum laxi og missti hann síðan helsærðan.
Söguhetjurnar með flotta dagsveiði.
Um 6 leytið byrjuðum við aftur að veiða á neðra svæðinu. Fljótlega hittum við að spjalli ansi skemmtilegan Austurríkismann sem er hálfur íslendingur að auki og talaði fína íslensku. Við höfðum séð honum bregða fyrir skömmu áður og honum var orðið kalt í íslenska vatninu, en brjóstbirtan virtist eitthvað hlýja honum örlítið. Kappinn var ekki ánægður með að hafa komið að þessum veiðistað þar sem kumpánarnir 6 voru víst með einar 5 stangir í vatninu í einu og svo var þar að auki bóndi nokkur á bakkanum hinum megi að plompa í ánni með stórum spúnum.
Þarna var veðrið þó alveg geggjað og laxinn var greinilega að ganga. Það fjölgaði í spúnagenginu á bakkanum á móti okkur og stundum hélt maður að þeir væru að reyna að láta okkur bíta á þar sem þeir köstuðu svörtum Toby mikið beint í áttina til okkar á breiðunni. Það kom ekki að sök því við settum í þrjá laxa áður en yfir lauk, og af netaförunum að dæma hafði einn þeirra greinilega sloppið frá gildrum bændanna við Hvítá. Hann endaði ekki í Nóatúni sá!
Það var hreinlega ævintýri líkast að standa þarna í kvöldblíðunni með laxinn stökkvandi allt í kringum sig og það verður aftur farið í Tungufljótið að ári, svo mikið er víst. Þá verður dómarinn víst búinn að flauta spúnagengið á hinum bakkanum í leikbann.”
.JPG)
