Vor við Brunná
Björn R. Lúðvíksson þreytir þann fyrsta í ármótum Brunnár og Bakkahlaups.
Það er víða búið að opna fyrir veiði. Meira að segja í einhverjum tilvikum á ótrúlegustu slóðum m.t.t. breiddargráða. Það er kannski ekki óeðlilegt að búið sé að opna Litluá í Kelduhverfi vegna þess að hún frýs aldrei vegna jarðhita. En það á ekki við um Brunná í Öxarfirði og er þó búið að opna hana. Björn R.Lúðvíksson sendi okkur skemmtilegan pistil um opnunina á dögunum, lýsir þar fyrir okkur..... „vorinu“ við Brunná
Björn skrifar: „Það er skemmtilegra en orð fá lýst þegar dagatalið dettur í 1 apríl. Því það eru ekki bara veiðimenn sem fara þá frjálslega með staðreyndir heldur velflestir landsmenn. Það sem er enn ánægjulegra fyrir okkur veiðimenn að upp frá þessum degi verður til nýr og frjórri efniviður í enn magnaðri og ótrúlegri frásagnir af viðureignum okkar við þann “stóra”. Það var því mikil tilhlökkun og óþreyja eftir langþráðum stundum við bakka Brunnár sem fyllti brjóst okkar á leiðinni norður í þessa miklu paradís veiðimanna sem Öxarfjörðurinn er.
Erling Pétur og tíkin Hera fylgjast spennt með einum sem tók Alexöndru. Vorið ekki í pípunum í Öxarfirði þessa daganna. Mynd BRL.
Þó svo að vor fyllti brjóst okkar eldmóði þá voru það miklar ýkjur að segja slíkt hið sama um þær aðstæður sem náttúrúöflin buðu okkur síðastliðna helgi. Frostrósir á gluggum, hitamælirinn sýndi -6°C á Tjörnesinu og snævi þakktir tindar sem og snjóbreiður á láglendi hvert sem litið var.
Enn það voru enn sterkari öfl sem höfðu verið vakin af dvala nokkrum dögum áður er nú knúðu fast að dyrum. Við vorum strax farnir að ræða mögulegt fluguval, línur og líklega tökustaði við þessa áskorun sem náttúra Öxarfjarðar bauð okkur nú uppá. Að endingu varð valið hefðbundið, sökk lína með stuttum taum og hin magnaða flæðamús var sett undir. Fyrsta kastið var hálf vandræðalegt, eitthvað hafði veiðimaðurinn komið illa undan vetri. Reynt var aftur og nú kastað aðeins meira upp í strauminn. Minnugur þessa mikla ævintýris sem við lentum í á svipuðum tíma í ánni fyrir tveimur árum sendu heita strauma út í kalda og dofna fingurna sem börðust fyrir lífi sínu í éljagangi og -4 °C frosti.
Flæðarmúsin góða kemur við sögu í sögunni. Mynd Heimir óskarsson.
Alveg er ég þess fullviss að sú hamingja er um mig streymdi við þessar ljúfu hugrenningar varð til þess valdandi að um leið og ég byrjaði að strippa þetta ótrúlega veiðitæki hægt inn að harkalega og fast var togað á hinum enda línunnar. Glíma Grettis og Glúms um ábreiðuna hér forðum daga hefur örugglega bliknað í samanburði við þau átök er nú hófust. Sem betur fer fyrir veiðimanninn þá endaði þessi rimma á annan veg og fyrr en varði hafði fyrsti silungur vorsins í vetrarlíki þurft að lúta í snjó. Það var undursamleg tilfinning að sjá þennan silfraða höfðingja sigla mjúklega úr höndum mínum aftur út í kalda straumiðuna. Það skilja fáir nema sem reynt hafa í hverju hugljómunin felst þegar maður þarf að afþýða fingur, brjóta ís úr hverri lykkju á nokkurra mínútna fresti með bros á vör og vor í hjarta. Fyrsti veiðitúrinn var orðin staðreynd, hamingjudísirnar flögruðu allt í kringum okkur og áður en yfir lauk tókst okkur að galdra sjö fallega silunga að landi við magnaðar aðstæður. Við kvöddum hið ægifagra umhverfi Brunnár og Öxarfjörð í blíðskaparveðri með trega, en þó léttari við tilhugsunina um endurfund á því ævintýra tímabili sem nú fer í hönd hjá veiðimönnum öllum.”
Frábær stemming frá Birni og hafi hann bestu þakkir fyrir og hvetjum við um leið aðra lesendur að senda okkur línu og myndir. Helst bæði í senn, því góð frásögn er alltaf betri ef að hún er styrkt með myndum af vettvangi atburðanna.
.JPG)
