Sjóbleikjur í baðkeri

Flottar vestfirksar sjóbleikjur. Mynd gg.
Fregnir herma síðustu árin að sjóbleikjan sé í niðursveiflu og það umtalsverðri. Þetta er óumdeilt hverjar sem skýringarnar kunna að vera. En sums staðar er sjóbleikjan afar mikilvægur fiskur og víða á austan- norðan- og vestanverðu landinu hefur hún ráðið ríkjum í mörgum ám. Ein slík er norður á Ströndum og hér kemur lítil saga sem varðar ástandið í heild sinni.
Veiðimaður einn kom að máli við okkur. Hann vildi ekki láta nafns getið og vildi alls ekki nefna ána. Taldi það vera í verndarskini fyrir hana og munu menn skilja það betur þegar lesið er lengra. Lax er í mörgum ám á Ströndum og sjóbleikja í þeim enn fleiri. Flestar eru ár þessar vatnslitlar og verða algjörir ræflar í löngum þurrkum eins og verið hafa á þessu merka veiðisumri. Best veiðist í þeim þegar rigningarskot hleypa þeim upp.
Fyrir skemmstu kom okkar maður að á sinni og hefur hann þekkt hana lengi og farið til veiða í henni árlega. Honum leist illa á ána við komuna. Taldi sig aldrei hafa séð hana jafn vatnslitla. Þannig stóð á, að staða sjávarfalla var hagstæð til að líta fyrst á ósinn. Þar var líf og fjör og á næstu 3-4 klst landaði hann 30 sjóbleikjum og missti líka fjöldan allan. Þetta voru mest fiskar á bilinu 1,5 til 2 pund. Af þessum 30 fiskum, hirti okkar maður 12 en sleppti hinum. Þegar fór að hægjast um í ósnum varð honum litið upp með á og leist þannig á hana að fiskur myndi varla geta gengið upp ána og því væri svona fjörugt við sjávarmálið. Hann langaði þó til að kíkja á einn stóran og góðkunnan hyl ofar í ánni, fyrst hann var kominn norður á annað borð.
Hann ók því upp dalinn og sá sér til hryllings að áin rann vart milli hylja. Og þegar á leiðarenda var komið blasti hylurinn góði við og var bara eins og stórt baðker. Það rann hvorki í hylinn eða úr honum, en í því sem eftir var af vatninu var risatorfa af stórri hrygningarbleikju, einhvers staðar á milli 100 og 200 stykki, sem dormuðu í súrefnissnauðum pyttinum.
Já, við skulum vona að það fari senn að flóðrigna, þær eru fleiri árnar en Norðurá sem þurfa á því að halda. En nú skilja lesendur hvers vegna nöfn veiðimanns og árinnar eru ekki nefnd. Það er hægt að sjá í hendi sér að á einni dagstund væri hægt að uppræta allan hrygningarstofn þessarar litlu sjóbleikjuár. Okkar maður kastaði ekki í baðkerið heldur hélt hugsi heim á leið?.og eiginlega sá eftir að hafa drepið 12 bleikjur í sjávarstrengjunum.
