Stöngin bara hvarf og hefur ekki sést síðan

Vænir urriðar eru til alls vísir. Þessi er úr Minnivallalæk. Ljósmynd Páll Ágúst Ólafsson.
Við vorum að spjalla við Birgi Sumarliðason, rit/vefstjóra nat.is í vikunni. Hann er mikill stangaveiðimaður og hefur verið á silungsveiðum hér og þar síðustu vikur. Hann sagði okkur skemmtilega veiðisögu úr Fellsendavatni, sem liggur nærri Þórisvatni. Í Fellsendavatni er vænn urriði og sögur hafa verið sagðar af miklum boltum.
Sem sagt, Birgir var þarna við annan mann og var rólegt yfir öllu saman. Eftir að hafa reynt eitthvað með flugu, gerðust menn latir, græjuðu beitu og grýttu út. Var síðan sest í góða veðrinu og kaffið dregið fram. Um stund sátu þeir þarna og ræddu um daginn og veginn, en skyndilega var friðurinn úti, er mikill smellur hvað við og stöng félaga hans sviptist á loft og flaug út í vatnið. Var hún þó kirfilega skorðuð með grjóti. Og það sem meira var, stöngina hafði enga viðdvöl á grynningunum við landið, heldur þaut út í vatn, en að sögn Birgis snardýpkar vatnið ca 4 til 5metrum utar þar sem þeir sátu. Ofan í dýpið þaut stöngin og hefur ekki sést síðan!
“Ég hef heyrt sögur af boltafiskum í þessu vatni, en þeir hafa þá verið 5 til 6 pund. Þetta er sprækir og feitir urriðar þarna, en spurning hvort að slíkur fiskur ræður við svona eða var þetta e.t.v. enns tærri fiskur, maður fær aldrei að vita það,” sagði Birgir.
