VARLA HÆGT AÐ BYRJA BETUR
Stangaveiðin er full af skrýtnum uppákomum og stundum er atburðarásin með svoleiðis ólíkindum að varla væri gerlegt að ljúga upp meiri vitleysu. Ólafur Vigfússon í Veiðihorninu var að koma úr Norðurá þar sem átti að setja synina tvo inn í töfraheim laxveiðinnar og....
....við gefum Ólafi orðið: Var að koma úr Norðurá um daginn og upplifði glæsilegt upphaf laxveiðiferils. Við María tókum 2 elstu syni okkar, Egil Daða og Andra með í túrinn en þeir veiddu mikið með okkur frá bleijualdri upp að unglingsárum en þá dvínaði áhuginn. Nú í sumar fóru þeir að spyrja “Hvenær megum við eiginlega koma með ykkur í veiði?” og varð það úr að þeim var boðið að koma með í Norðurána 20 til 22. ágúst.
Annar þeirra, Andri, sá yngri, spilaði 4 kg. fisk á Bryggjunum. Hinn komst ekki fyrr en liðið var á túrinn. Við byrjuðum að morgni til uppi í Svartagilsstrengjum og þar sem sonurinn, Egill Daði og kærasta hans höfðu hvorugt snert á flugustöng hófst 45 mínútna langt kastnámskeið á túnunum við Svartagil. Þegar leiðbeinandanum þótti færni nemendanna næg voru fyrstu skrefin stigin út í á.
Egill glímir við laxinn.Mynd ÓV.
Ég hef aldrei séð Norðurá svo vatnslitla sem nú á þessum árstíma. Ég gekk með syninum 3 skref út í ána og leiðbeindi honum hvert hann ætti að kasta, hvernig ætti að menda línuna upp í strauminn og draga svo inn. Ég rétti honum stöngina og spyr hvort ekki sé allt í lagi. Þegar hann jánkar því sný ég mér við og tek 3 skref upp úr ánni. Um leið er kallað “Pabbi, það er fiskur á” Sem sagt í fyrsta laxveiðitúr, í sínu allra fyrsta flugukasti setur drengurinn í fallegan fisk.
Það þarf ekki að taka fram að áhuginn er vaknaður á ný hjá drengjunum mínum og munu þeir sækja fast að fá að koma með eftir þetta.”
