SAGA AF STÓRUM BLEIKJUM
Tryggvi Leosson er einn af þeim frekar fáu í hópi stangaveiðimanna á Íslandi sem hefur aðgang að prívatsvæði á Þingvöllum. Ekki er upp gefið nákvæmlega hvar það er, en við teljum að það sé við vatnið austanvert, eða þar um bil í það minnsta osfrv. Hann veiðir þarna þegar honum sýnist í gegnum annan tengdasoninn að okkur skilst, en það er ekki málið, heldur....að þarna lenti hann í miklu ævintýri um síðustu helgi.
Tryggvi segist hafa komið þarna nokkrum sinnum áður, en aldrei veitt neitt nema stubba. Hann segir þó, sér til málsbóta, að hann sé lélegur með fluguna og kunni varla að nota hana í Þingvallavatni. Hins vegar hljoti þetta að vera góður veiðistaður því afi tengdasonarsins hafi staðið þarna út í eitt þegar hann var og hét. Og veitt þá marga og stóra. Ekki þó urriða, heldur bleikjur.
Svo var Tryggvi þarna á dögunum, í þessu tilviki með báðum tengdasonunum og framan af helginni var þetta sama kroppið með smábleikjur. Þér héldu að vísu til nærri bústaðnum í byrjun og dútluðu við tittina, en það er smálabb út þangað þar sem sá gamli veiddi þá stóru í eina tíð. Tengdasynirnir röltu þetta svo þegar ekkert var að ganga við húsið og komu aftur ca klukkustund seinna og sögðu tíðindi.
Tíðindin segir Tryggvi hafa verið þau, að þeir hefðu veitt allnokkrar 2 til 3 punda bleikjur þennan stutta tíma. Notað svokallaðan Gyðing, þ.e.a.s. spinner með taum og maðk í eftirdragi. En þeir slepptu þessum fallegu bleikjum......og það gat Tryggvi ómögulega skilið, þ.e.a.s. þangað til að þeir sýndu honum í bakpokann og hann fékk að sjá þessar fjórar sem þeir töldu nógu stórar til að hirða. Þær voru allar 5 til 6 pund!!!
Var nú komið að hádegismat og allir orðnir svangir, en menn voru fljótir að skella í sig matnum því að sjálfsögðu skyldi haldið aftur á tangann góða og taka fleiri. Það var eins og Tryggvi hefði ekki trú á því að fleiri myndu veiðast, því hann fór með strákunum á blankskónum og háflaus.
Stór bleikja - Ljósmynd: Birgir Örn Arnarsson
Og það kom honum í koll.
Í fyrsta kasti elti risaskuggi Gyðinginn og í öðru kasti var hann á. Þessum fiski hefði Tryggvi náð ef háfur hefði verið við höndina, en hann missti hann í fjöruborðinu. Þetta var 5 til 6 punda bleikjutröll. Annar tengdasonurinn setti svo í og landaði annarri bleikju af svipaðri þyngd. Menn stilltu sig nú inn á mikið meira grín og gaman, því þessi ferlíki voru að elta í öðru hverju kasti. Og líka 2-3 punda “stubbar”.
En skyndilega dró fyrir sólu og áttin snérist. Það hafði verið logn og sól, en nú kólnaði. Þetta gerðist á örfáum mínútum, eins og menn þekkja á Þingvöllum. Það var eins og við manninn mælt, tröllin hurfu af yfirborði jarðar. Það var ekkert líf að sjá og enginn fiskur að elta, hvað þá taka.
.JPG)
