Borgarár fyrir þá eldri og yngri?
Eldri kynslóðin í Elliðaánum að ofan og sú yngri að neðan. Myndir, efri: HÓ og neðri: Marteinn Jónasson
Menn hafa ýmsar skoðanir á Elliðaánum og stundum kemur Úlfarsá einnig við sögu því hún rennur einnig innan marka höfuðborgarinnar. Við áttum spjall við Pétur Pétursson leigutaka Vatnsdalsár/Reykjadalsár nú fyrir skemmstu og hann sagði okkur frá því hvernig hann vildi sjá þessar ár nýttar. Sem stendur er sala veiðileyfa í þær báðar í höndum SVFR, en umsjónarmaður Elliðaána er OR og leigutaki Úlfarsár er Lax ehf.
“Ég vil sjá þessar ár notaðar til þess að hleypa að eldri borgurum, börnum og unglingum. Jafnvel saman, þannig að þau yngri gætu notið reynslu þeirra eldri. Eldri borgarar hafa margir hverjir ekki tekjur lengur til að kaupa dýr veiðileyfi hvað þá heilsu sem þarf til þess að flengjast upp og niður með misjafnlega erfiðum laxveiðiám.
En Elliðaárnar og Úlfarsá eru af öðrum toga. Þær eru litlar, auðveldar og innan borgarinnar og það er nöturlegt til þess að vita að margir gamlir veiðimenn sem enn hafa logandi áhuga, en kannski ekki fjárhagslega eða líkamlega getu til að fara í stærri og dýrari árnar, skuli þurfa að sitja heima og horfa á okkur hin veiða af lífs og sálar lyst. Síðan eru það ungmennin. Börn og unglingar. Allir vita að það barn er varla til sem ekki hefur áhuga á því að veiða á stöng. Hins vegar eru tækifærin afar misjöfn. Sum börn eru svo heppin að hafa umhverfi og aðhald til að komast í veiði og rækta áhugann. Úr þeirra röðum koma stangaveiðimenn framtíðarinnar. Önnur búa ekki svo vel, en í þeim hópi leynast líka einstaklingar sem hafa þetta í blóðinu og genunum. Þá myndi ég segja að þó að Elliðavatn og Hafravatn séu góðra gjalda verð, þá eru ótrúleg tækifæri til þess að auka möguleika barna og unglinga á því að kynnast dásemdum stangaveiðinnar, og það í fylgd og undir handleiðslu þeirra sem hafa séð og reynt þetta allt áður.”
Svo mörg voru orð Péturs, en við þau má bæta að kannanir hafa sýnt að í það minnsta 70-80þúsund Íslendingar sveifla veiðistöngum ár hvert og er það gríðarlegt hlutfall lítillar þjóðar. Stangaveiði er holl og góð útivist. Menn læra að umgangast náttúruna og bera virðingu fyrir henni. Þetta er útivist með tilgangi. Svo geta menn velt fyrir sér orðum Péturs og hvað hverjum og einum finnst um þau. Þetta hefur ekkert með leigutaka að gera, Lax ehf myndi ekki standa eða falla með nýtingu Úlfarsár og SVFR myndi eflaust koma að hvaða nýtingu á Elliðaánum sem er. Þetta er kannski miklu fremur umræða um framtíðarnýtingu einstakra auðlinda sem Elliðaárnar og Úlfarsá eru, svo fremi sem aðþrengjandi byggðir og vandkvæði sem því fylgir drepi ekki þessar ár í þeirri sömu framtíð og rætt er hér um.
Þá má kannski við þetta bæta, að nú þegar nýtir SVFR Elliðaárnar í barna- og unglingastarfi sínu, er með tvo hálfa daga á sumri tileinkaðar yngri félögum í SVFR og eru það flottar uppákomur og sýnir góða framtíðarsýn. Ofangreindar hugmyndir stíga hugsjónina hins vegar mörgum skrefum lengra. Vel mætti hugsa sér í viðbót við hugmyndir Péturs, að tilteknar og skilgreindar vikur eða dagar á veiðitíma mætti taka frá til að starfrækja stangaveiðiskóla fyrir æskuna á bökkum beggja áa. Jafnvel eina til tvær vikur fyrir eldri byrjendur. Þarna eru fjölbreytileg skilyrði í smárri og meðfærilegri mynd og mikið af fiski í ofanálag, bæði laxi og urriða. Þarna mætti því heldur betur unga út snjöllum stangaveiðimönnum með menntun í hófsemd og virðingu fyrir náttúrunni í bland við veiðigetuna.